MHH-CHAPTER 30[BIG TWIST]

932 34 0

John's POV

"CALM DOWN?!!!!!! YOU'RE ASKING ME TO CALM DOWN?!!! HINDI MO BA NARINIG YUNG SINABI NG DOKTOR HA?!.JOY SI ANNE--" me

"ALAM KO!!!!! Aware ako sa kalagayan niya ngayon !! Alam ko john..." joy

tapos tumungo siya.

"She's my bestfriend. My sister! Siya yung taga pag tanggol ko! Siya yung nagturo sakin maging matapang at palaban. At siya yung dahilan kung bakit buhay pa din ako hanggang ngayon...." joy

She's now crying.

"I'm sorry. " mahinang sabi ko ng nakatungo.

"...nabaril ako when I was 5. Yun yung time na naglayas ako sa bahay. It was an accident. May naghahabulang magnanakaw at lalaki. Tumatakbo ako and I was crying that time dahil ni daddy. tapos ako yung naputukan. I fell on the ground then my biglang lumiwanag. It was a car. Tapos nagdilim ang paningin ko.." joy

I just listened.

"Nung magising ako nasa hospital na ako. Andun ang mommy at daddy ko na umiiyak ng sobra. Hingi ng hingi saakin ang daddy ko ng sorry. I asked them kung anong nangyari at ipinaliwanag sakin ni mommy lahat since nawalan ako ng malay. A girl showed up in my room. Little girl with golden long hair and curled at the bottom. Brown eyes at napaka puti niya. Mom says she's ny saviour. Siya ang sakay sa sasakyan na tumigil sa harapan ko at siya din ang nagdala sakin sa hospital.." joy

Wait.. Parang alam ko yung description na yun?.

Long golden hair, curled at the bottom.
White complexion.
Brown/Hazel brown eyes.

No.. She can't be.

Ang anne na kilala ko ngayon ay long straight golden BROWN hair.

"....that was the time I met anne. Naging magkaibigan kami. She told me about jessica. Bestfriend daw niya yon. Kaya mejo nasaktan ako pero sino nga ba ako?. I was just a strange girl na pinakitaan ni anne ng kabaitan niya. Dati, siya pa yung nagsasabi saakin na 'be strong. Don't worry hindi kita papabayaan' and 'trust no one! If you really want to live you need to protect yourself. Anything or anyone that you see can be your enem'. I felt so bad kasi wala ako sa tabi niya ng kailangan niya ako" joy

I pat her shoulder.

"She's a strong girl. Hindi siya susuko. I know that" sabi ko.

She composed herself.

" hindi ba niya nabanggit sayo na may sakit siya?" joy

Umiling ako.

"She never mentioned that to me" me

Tumungo siya at nagsalubong ang dalawang kilay.

"Hindi mo din alam?" me

"No one knows. She's the kind of person na hindi talaga nagsasabi ng mga problema niya. Gusto niya lagi siya lang ang lulutas. Ayaw niyang may madamay pang iba" joy

Yeah.. Ganun nga si anne. :'(

"What about her parents? Bakit wala ang dad niya?" me

" hindi pa alam ni tita ang nangyari sa kanya. Uhmm. I guess hindi mo dapat saakin yan malaman." joy said

Tumango na lang ako.

"Oo nga pala. Anong meron sa inyo ni anne?" joy

Huh?

"I'm sorry?"tanong ko.

Di ko kasi masyado nagets eh.

"You like her?" joy

My Heartthrob HusbandBasahin ang storyang ito ng LIBRE!