Eve dönüş

1.4K 158 46

(Eda'nın ağzından)

Gözlerimi açtığımda kendimi az da olsa rahat hissediyordum. Saldalyede değildim. Yatakta uzanmak ne kadar da rahat bir şeymiş değerini şimdi anlıyorum. Etrafıma bakmaya çalışırken duyduğum ses...

(Chen): Eda

Bu gerçek miydi? Chen...
Beni bulmuşlardı.
Artık kurtulmuştum. Yerimde doğrulmaya çalışırken arkama yastık koymuştu. Karşımdaydı... Kollarımı açıp yanaklarımdan yaşların akmasına izin vererek ona sarıldım. Onun da gözleri dolmuştu ve kollarımı açmamla gelip sarılmıştı bana. Artık güvendeydim. Chen'e sımsıkı sarılmış ağlıyordum. Onun da ağladığını sesinden anlamıştım. Uzun süre o şekilde kaldık. Sonunda zor da olsa ayrılmıştık. Geriye çekilip göz yaşlarımı sildi. Kendi göz yaşlarını görmezden gelerek tabi.

(Betül): Edaa

Gözleri dolmuş bir şekilde Emel'le birlikte yanıma gelmişlerdi. Sımsıkı sarılmıştık. Kim bilir ben kaybolduğumda ne kadar üzülmüşlerdi. Ayrıldığımızda göz yaşlarını silip Emel Chanyeol'un yanına, Betül de Sehun'un yanına geçmişti. Lay gözleri dolmuş bir şekilde yanıma geldi.

(Lay): Ağlama ama

Diyip sarılmıştı. Bende sarılmıştım. O benim abim gibiydi. Tatlı abi. Ayrılıp suratımı avucunun içine alıp baktıktan sonra Lay'de geri çekilmişti. Göz yaşlarımı sildigimde Suho yanıma gelmişti.

(Suho): Seni çok özledik.

Diyip sarıldı. Bende gülümseyip sarılmıştım. Chanyeol ve Sehun ile de sarıldım. Gerçekten yorgun gözüküyorlardı. Hepsi yorgundu. Suho'nun telefonu çalmaya başlamıştı.

(Suho): Alo Kai?

...........

(Suho): Tamam, gelin.

..........

(Suho): Yoldaysanız niye gelelim mi diyorsun?

............

(Suho): Aish, tamam kapat

Diyip gülümseyerek telefonu kapatmıştı.

(Suho): Evde duramamışlar ve Eda'yı görmek istiyorlarmış gelelim mi dedi. Bende gelin dedim zaten yoldayız dedi Kai'yi anlamak zor.

Diyip başını iki yana sallayıp güldü. Hepimiz gülmüştük. Tam konuşmaya çalışırken boğazım ağrımaya başladı. Elimi boğazıma götürüp gözlerimi kapatmıştım. Gerçekten çok ağrıyordu. Chen hemen yanıma gelmişti. Neden konuşamıyordum? Soramıyordum da. Herkes endişeli bir şekilde bana bakıyordu.

(Suho): Eda...şey...

Kapının çalmasıyla Suho'nun omuzları düşmüştü. Artık ne söyleyecekse kurtulmuş zannediyordu kendini. Gelen Baekhyun, Kai, D.O ve Xiumin'di.

(Baekhyun): Edaa!

Koşarak gelip sarılmıştı. Bende gülümseyip ona sarılmıştım. D.O, Kai ve Xiumin'le de tek tek sarıldım.

(Kai): Hastanenin önünde bir sürü Exo-L bizi bekliyor.

Exo-L'ler mi? Bize ne kadar kızgınlardır acaba?

(Suho): Eda, Exo-L'ler sizi biliyor. Senin kaçırıldıgına da çok üzülmüşlerdi.

Üzülmüşler miydi? Bizi destekliyorlar mıydı yani? Çok mutlu olmuştum. Herkese bakarken, ben kaybolduğumdan hiç kimse uyumamış mıydı acaba? Herkes aşırı yorgun gözüküyordu çünkü. Suho bana ne söyleyecekti acaba? Tam bunu merak ederken tekrar kapı açılmıştı. Üzerindeki önlüge bakılırsa doktor olmalıydı.

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!