Ses Telleri

1.3K 151 15

(Betül'ün ağzından)

Hastanedeydik. Eda bulunmuştu. Karakolda bunu duyduğumuzda sevinçten ağlamaya başlamıştım. Sehun hemen bana sarılmıştı. Emel de ağlıyordu ve Chanyeol Emel'i sevinçten kucağına alıp dönmüştü. Herkes çok mutlu olmuştu ve hemen hastaneye gelmiştik. Geldiğimizde Chen bekleme sandalyelerinin birine oturmuş saçlarını yolarcasına ellerinin arasına almış,
dirseklerini bacaklarına koymuş bir şekilde duruyordu. Üzerinde ve ellerinde kanlar vardı.

(Suho): Chen! Ne oldu sana!?

Herkes Chen'in başına toplanmıştı. Yavaş hareketlerle yerinde doğrultup boş gözlerle bakmaya başlamıştı.

(Chen): Hiç

(Baekhyun): Hiç mi?

(Chen): Başımda mı dikiliceksiniz? Otursanıza.

Herkes afallamış bir şekilde Chen'e baktıktan sonra karşısındaki ve yanındaki bekleme sandalyelerine oturdular. Bense kaşlarımı çatmış bir şekilde Chen'e bakmaya devam ediyordum. Exo'da tanıdığımız güler yüzlü, cana yakın Chen değildi bu. Tamam gül, kahkaha at demiyorum ama sonuçta Eda bulunmuştu az da olsa sevinirdi insan. Eda Chen'in güler yüzünü cana yakınlıgını seviyordu zaten. Tam ağzımı açmış Chen'e söyleyecekken birinin elimi tutmasıyla başımı çevirip baktığımda Sehun elimi tutmuştu.

(Sehun): Otursana

Diyip yer göstermişti. Kesin anlamıştı Chen'e bir şey söyleyeceğimi. Bir şey demeden geçip oturmuştum. Sehun da yanıma oturmuştu. Onun elini tutmamla şaşkın bir şekilde bana bakmaya başladı.

(Betül): Teşekkür ederim

(Sehun): Ne için?

(Betül): Sözünde durduğun için.

Tamam bana "Eda bulunacak sana söz veriyorum" diyip Sehun bulmamıştı Eda'yı. Ama söz vermişti ve gerçekleşti sonuçta.

(Betül): Ve Eda kaybolduğu zaman hep yanımda olduğun için

Diyip hafif bir tebessümle bakmıştım. Oda gülümseyip ellerimin üzerine elimi koymuştu.

(Sehun): Ben her zaman senin yanındayım ve olmaya da devam edeceğim.

Diyip elimi daha sıkı bir şekilde tutmuştu. Söylediği karşısında hem utanmış hem de mutlu olmuştum. Gözlerim Emel'i bulduğunda başını Chanyeol'un omuzuna koymuş bana sinsi sinsi bakıyordu. "Ne" anlamında kaşlarımı kaldırdım. Oda Sehun'la elimize bakıp güldü. Bende onla Chanyeol'a bakıp kafa sallayınca hemen yerinde doğruldu. Picsmile bir şekilde Emel'e bakıp gülmüştüm. Sehun'la hâlâ el eleydik. O olmasa Eda kaybolduğu zaman kesin kendime ya zarar verirdim yada intahara falan kalkışırdım. Ama Sehun hep bana destek olmuştu. Orta yaşlarda bir doktorun gelmesiyle herkes ayağa kalkmıştı.

(Chen): Eda'nın durumu nasıl?

(?): Durumu iyi. Parmağını alçıya aldık. Hiç bir şey yememiş olmalı vucudu bu yüzden aşırı yorgun düşmüş. Bunlarla ilgili bir sorun yok ama

(Betül): Ama?

Adamın bakışlarını bizden kaçırmıştı. Oysaki durumunun iyi olduğunu söylerken güler yüzlüydü.

(?): Ses telleri aşırı derece hasar almış. Eğer çok bağırdıysa orada bağırmaları sonucunda hasar görmüş olmalı.

(Chen): Yani!

(?): Yani belirli bir süre konuşamayacak. Bu belki hafta, belki ay belki de hiç konuşamayabilir. Ama umudunuzu kaybetmeyin. İyi düşünün.

Diyip gitmişti. Chen ellerini saçlarının arasında gezdirirken resmen saçlarını yoluyordu. Herkes tekrar çok kötü olmuştu. Emel yanaklarından akan yaşları elleriyle silip tekrar oturmuştu. Herkes teker teker geçip oturmuştu. Chen oradan oraya gidip duruyordu. Bense öyle doktor gittikten sonra donmuştum resmen. Sehun kolumdan tutup yavaşca oturtmuştu beni.

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!