Prologue



"Maiba taya."The six of us scan the six hands in front of us. I pout when I saw my hand is the only one who differs from them.


"Taya ka naman, Sa!" Sigaw nung isa sa tatlong lalake habang nakangiting nang-aasar sa akin. Siya yung pinakamaliit sa tatlong lalake.


"Ang daya. Ulit." I crossed my hand above my chest.


"Wala ng ulitan magtaya ka nalang." singit ng isang batang babaeng nakasalamin maikli ang buhok niya tulad ng gupit ng buhok ko. I was about to say something when the other girl held my hand and smiled at me.



"Okay lang iyan Sa mamaya ako naman ang taya. Ikaw din La. Lahat tayo magtataya." She assured me while smiling. 


Kasabay ng pag-ihip ng hangin ay ang pagsayaw ng buhok niyang itim na itim. Yung ngiti niya mapapangiti ka din. Para siyang anghel na binaba sa lupa samahan pa nanakakulay puti siyang damit. Tumango ako at nginitian din siya.


"Game na!" sambit nung lalakeng nakasumbrero.


Three boys and three girls playing around as if they are the only kid leaving in this vast world.

Three boys and three girls playing around as if they are the only kid leaving in this vast world

Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin. Upang magpatuloy sa paglalathala, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.

I smiled at them, turn around facing the trunk of Acacia tree in front of me. Pumwesto na ako at nagsimulang kumanta.


"Tagu-taguan maliwanag ang buwan." Naririnig ko pa ang mga hagikgikan nila at pagmamadaling magtago.


"Masarap maglaro sa dilim-diliman." Halos nakangiti pa ako habang kumakanta.


"Bawal manilip!" narinig ko pang sigaw ng isa sa mga kalaro ko dahilan para lalo kong ipikit ang mga mata ko at nagtuluy-tuloy sa pagkanta.


" Wala sa likod, wala sa harap. Pagkabilang kong tatlo nakatago na kayo." Wala na akong marinig kahit na konting kaluskos. Mukhang nakapagtago na sila. Nagmamadali na ako. Gusto ko na silang hanapin isa-isa at tayain.


Isa


Dalawa


Tatlo.


When I look back no one is there. I felt like something is gone.


Only the feeling of being empty..


Ano nga bang ginagawa ko dito? Sinong kasama ko? I can't even remember the faces of those kids.


Sino nga ba sila? Kaano-ano ko sila? Paano ko sila nakilala? Kilala ko ba talaga sila?


Wala akong matandaan. Wala akong maalala maybe they are also part of the world I want to make. Kathang-isip lamang gawa ng mapaglarong kaisipan.

I clasped my chest and head. Parang may tumutusok sa puso ko sa sobrang sakit, kasabay na parang binabarena ang ulo ko. Ang hirap huminga para akong nalulunod at hinahatak palalim sa kadiliman.


I held my hand up to grab something.


Help me! Please help me!


When I open my eyes all I see is pitch black.

The Gangster's Princess (Edited Version)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!