Hoofdstuk 27

800 24 6

Ik loop vermoeiend naar het hotel toe. Mijn benen zijn moe en ik heb het gevoel dat ik elk momment neer kan ploffen. Ik ga in de lift staan en hij gaat dicht. Ik doe het deuntje in de lift na omdat ik hem echt al 100 keer ofzo gehoort hebt. De lift gaat open en ik stap uit. Met grote passen loop ik naar de deur en open hem. Ik loop naar mijn kamer en laat me neerploffen op het bed. Pfff wat een dag. Gelijk schieten mijn gedachten naar het momment dat hij me vastpakte bij mijn heupen. Ik sta op en loop naar de douch en kleed me uit. "I will never forget you. You will always be by my side. From the day that i met you. I knew i would love you till the day i die." Zing ik mee. Ik stap onder de douch vandaan en kleed me aan. Ik kijk op mijn telefoon en zie dat het al 6 uur is. Ik loop naar beneden toe en ga aan tafel zitten. Zoals altijd zit ik naast Daimy en Nicolai. "Vond je de training een beetje leuk?" Lacht hij en ik knik terwijl ik een stukje biefstuk in mijn mond doe. "Geef toe! Jullie lieten me expres scoren" zeg ik en kijk hem met spleetoogjes aan. Hij begint te lachen. "Nee. Nou ja . Nou misschien" ik onderbreek hem. "Dat is dus een ja" lach ik en hij schud lachend met zijn hoofd. "Daimy?" Zeg ik en tik haar aan. "Wat gaan we morgen doen" lach ik. "We kunnen misschien naar het strand gaan met zijn allen?" Zegt ze en kijkt de tafel rond. Iedereen knikt. "Nou oke leuk" glimlach ik. Ik kijk op mijn mobiel. '18:42' in mijn buik onstaan titelingen. Ugh stop. "Jammer dat we over 2 dagen alweer terug moeten" jammert Daimy waardoor we moeten lachen. "Ja het is hier zo mooi" mompel ik en kijk om me heen. Ik heb nog niet zo veel van de stad zelf gezien. Maar ik kan je vertellen het is prachtig hier. De dieren, het hotel de stranden de steden. Als weklaar zijn met eten lopen we naar boven. Ik tik frustrerent op de tafel als we in onze kamer aangekomen zijn. Daimy komt naar me toe en legt haar hand op de mijne. "Nerveus" zegt ze en ik zie dat ze glimlacht. "Eerlijk?" Vraag ik en ze knikt. "Ja tis gewoon niet meer normaal" jammer ik en ik kijk op mijn telefoon. '19:17' de tijd gaat zo traag. Ineens schiet het me tebinnen dat ik me niet heb omgekleed en ren zowat naar mijn kamer. Ik graai in mijn koffer om te kijken naar een leuk jurkje. Ik pak een licht groen shirtje dat net boven mijn buik stopt en een donkerblauw spijker broekje . Ik trek het aan en doe wat mascara op en loop weer terug. "Zo ik ben helemaal klaar" zeg ik en draai een rondje voor Daimy. "Dan mag je gelijk gaan het is '19:27'" glimlacht ze en ik pak mijn tasje. "Totzo" glimlach ik en loop de deur uit. Ik loop de trap op helemaal naar boven. "Pff ik moet echt wat aan mijn conditie gaan doen" hijg ik. Ik loop verder en ben eindelijk boven. Ik ga rechtop staan en loop naar boven. Als ik de deur open sla ik mijn handen voor mijn mond. Daar staat Viktor dan. Met een roos in zijn handen en een kleedje met een mand in het midden en daar omheen allemaal kaarsjes. Ik loop voorzichtig verder en Viktor geeft me zijn roos. "Voor het allermooiste meisje" glimlacht hij en ik pak het aan. Ik kan mijn lach niet meer van mijn gezicht krijgen. "Wauw. Hoelang ben je hier mee bezig geweest" vraag ik. Hij kijk op. "Nou ongeveer een half uur" lacht hij onzeker. "Het is echt prachtig" zeg ik lief en hij lacht. Als je naar beneden kijkt kijk je zo over Rio. Het uitzicht is zoo mooi. De lucht is een soort van oranje onder aan wat overloopt naar roze en dan naar blauw. "Euhm Femke?" Vraagt hij wat gespannen. "Ja wat is er?" Vraag ik en kijk hem lief aan. "Ik moet je wat zeggen. Tis al een tijdje zo" zegt hij en staat op en pakt mijn hand. Ik sta ook op en kijk hem recht in zijn ogen aan.

~~~~
MWHAHAHAHAHAHA. Oke sorry dit moest ik doen. Tis al langer dan dat het normaal is. LOL. 4,18K pffff. Ik ben jullie zo dankbaar! Hihi. Oke ik heb niet meer te zeggen. Loveya❤

Xx me❤

Finding our wayLees dit verhaal GRATIS!