deel 2

644 39 1

"Wat is dit nou weer voor eten? Het smaakt van geen kant tering". "Ik heb m'n best gedaan, dat is alles wat ik kan". "Wat je kan? Je kan helemaal niks man stop met praten". "Nourdin luister ik weet dat je contact hebt met een ander meisje, als je me niet meer wilt zegt dat gewoon ipv me zo af te snauwen en als een slaaf te behandelen. Van mij mag je bij haar zijn, je mag met haar trouwen". "Ja ik heb een andere vrouw gevonden die in ieder geval beter dan jou is , ik zal de scheidingspapieren binnenkort regelen".

Nourdin's perspectief;

Zoals jullie weten heet ik Nourdin. Ik ben 28 jaar en ben 4 jaar geleden met een pracht vrouw getrouwd genaamd Nora. Ze is beeldschoon en heeft alles wat ik in een vrouw zoek.

4 jaar geleden ben ik ook een ander meisje tegengekomen; Imane waar ik nu nog steeds contact mee heb. Ik zit vast tussen 2 prachtige vrouwen waarvan ik een bedrieg. Imane weet dat ik getrouwd ben en wilt dat ik scheid van Nora.

Ik bedrieg mijn bloedeigen vrouw waarvan ik op dag 1 wist dat het goed zat tussen ons en dat zij de helft van mijn deen zou vervullen. Sinds Imane me verteldt heeft dat Nora een keer een of andere gozer binnen gelaten heeft terwijl ik aan het werk was walg ik van haar. Ik walg van haar en kan haar niet meer uit staan. Ik heb haar ook niet gevraagd of dat zo is, omdat ze toch natuurlijk gaat ontkennen. Ik ken Imane nou al zo lang en ze gaat echt niet liegen. Maar aan de andere kant verzorgt Nora me goed, ik kom niks tekort. Ik zit gewoon in een 2-strijd.

Voor wie moet ik nou gaan? Voor me eigen vrouw of voor Imane die ik in de stad heb leren kennen? Ik weet het echt niet. Ik word er ook helemaal gek van. Zo gek dat ik soms mezelf niet onder controle heb en alles op me vrouw af reageer. Achteraf voel ik me schuldig maar dat laat ik haar natuurlijk niet weten. Ik heb haar een keer zo hard geslagen dat ze een miskraam heeft gehad. Ik had me zelf niet in de hand. Ik heb haar verteld dat ze dat aan niemand mag vertellen en haar mond dicht moet houden. Sinds de dag dat dat nieuws me bereikt heeft pak ik haar aan. Ze moet weten dat ze mij niet kan bedriegen.

Uiteindelijk heb ik de verkeerde keuzes gemaakt. Zo verkeerd dat ik elke moment die ik heb in huilen uitbarst. De vrouw van mijn leven heb ik afgesnauwd, mishandelt, afgekraakt kortom alles wat je kunt bedenken heb ik haar aangedaan. Ik heb zo een diepe respect voor haar dat ze dat 4 jaar lang volgehouden heeft.

Ik ben dom geweest. Dom dom dom! Je beseft pas wat je had als je het kwijt raakt. Ik besef nu pas hoe waardevol mijn lieve zorgzame vrouw was. Hoe kan ik zo zijn hoe? Hoe kan ik dit ooit goed maken met haar? Hoe kan ik ooit zomaar iemand van buiten geloven die mij en me vrouw uit elkaar probeert te drijven? Zal ze me ooit vergeven? Hoe kan ik voor een meisje kiezen die niet eens weet wat de 5 zuilen van de islaam zijn? Ik heb mijn vrome vrouw als het ware geruild voor een ezelin die niks weet.

"Wanneer wil je de scheidingspapieren regelen"? "Zo snel mogelijk". "Hoe moet ik dit aan me ouders verklaren, moet ik ze de waarheid vertellen"? "Je houdt je mond en vertelt niks, we zijn niet voor elkaar gemaakt punt". "Je zult spijt krijgen Nourdin, op een dag zul je me zoeken en nodig hebben maar vindt je me niet en onthoud; dit vergeef ik je nooit! Ik vergeef en vergeet dit nooit wat je me aangedaan hebt. Littekens op me lichaam die achter gebleven zijn als herinnering van jou. M'n kind dood getrapt. Ik vergeef het je nooit zolang ik nog leef. Allah de alwetende en alziende ziet alles en heeft ook gezien wat je me hebt aangedaan. Dit keurt allah niet goed. Zo heeft allah je niet bevolen met mij om te gaan. Dit is wat ik tegen jou zeg". "Hou is op man je overdrijft, je bent bijna van me af dan mag je weer opdonderen naar je moeder". "La hawla wala qoewata ila billeh, als mijn ouders hier achter komen en mijn lichaam zien ben je nog lang niet jarig, ik zeg dit niet als een bedreiging maar als een les voor de volgende keer". "Mijn moeder die me 9 maanden gedragen heeft en verzorgt heeft totdat ik het huis uit ben en dacht dat ik in handen was van een goede man, Als zij al mijn plekken ziet, bij allah ze zal je dit niet vergeven". "Stil ik wil tv kijken, je zeurt heel de dag aan m'n kop". Elke keer probeer ik hem te laten denken aan allah en hem weer op het juiste pad te krijgen maar tevergeefs. De shaytan blijft hem maar dingen toefluisteren waar hij naar luistert.

Telkens als ik hem aan allah gedenk moet ik m'n mond houden en overdrijf ik. Nee de dood is er onverwachts. We weten niet op welke datum ,dag of tijdstip komen te overlijden. Hoe zal hij dit verklaren? Wat zal hij antwoorden als hem vragen wordt gesteld? Ik doe alles zolang ik nog bij hem ben om hem het juiste pad te laten betreden. Dat is mijn plicht, als mijn man het niet uit zich zelf doet hoor ik het te doen. "Ga naar boven en laat me alleen , ik heb geen zin om naar je kop te staren". Ik liep naar boven om te douchen en vervolgens te slapen.

Slapen kon ik zoiezo niet meteen. Elke nacht loop ik te huilen en te smeken. Geen nacht gaat voorbij zonder te huilen. Zorgeloze nachten. Ik ben ziek geworden zowel lichamelijk als geestelijk. Ik heb me ziek laten maken. In 4 jaar tijd ben ik van een vrolijke, spontane en gezellige Nora verandert in een Stille, gesloten en zieke Nora. Ik heb dit nooit zo gewilt nooit! Zou dit misschien een test of een beproeving zijn....?

De rechten van een Islamitsche vrouwWaar verhalen leven. Ontdek nu