0.1- miss him.

2.5K 200 308

❝Louis, her gece eve farklı bir koku ile gelirdi. Ah benim sevgilim, yeni parfümler denemeyi çok severdi.❞

-

"Bilmiyorum,"dedi Harry."Biraz üşütmüş olabilirim."

"Kendine hiç dikkat etmiyorsun ki,"Louis azarlayıcı bir dille konuştuğunda, Harry otuz sekiz buçuk derece ateşi olmasına rağmen gülümsedi. Louis'in hala ona birazcık bile değer verdiğini görmek güzeldi. Hala umursuyordu.

Cevap olarak sustuğunda, Louis başını onaylamaz bir şekilde salladı."Verdiğim ilaçları içtin mi?"

Harry, başını suçlu bir çocuk gibi eğdiğinde, "Neden?"diye sordu Louis.

Çünkü Louis'in hala ona değer verdiğini, umursadığını görmek istiyordu.

Harry, Louis'in aşkını hissetmek tekrar tüm iliklerine kadar hissetmek istiyordu. Dokunuşlarında değil, öpüşünde değil, kalbinde.

"Unuttum,"dedi sadece."Liam'lar geldi ve arada kaynadı işte."

"Ah, baloyından döndüler demek."

"Bir hafta önce döndüler, evet."

"Bir hafta mı? Bana niye söylemedin?"

Tamı tamına üç kez söylemişti. Mesajlaşırken, telefonda konuşurken,yüz yüze iken. Ne acınası diye düşündü Harry, eskiden dudaklarımdan çıkan her bir harfi, ezberlemek istercesine dinlerdi.

"Ah, şey, unuttum.Üzgünüm. Ayrıca kutlamayı biraz erkene alabilirlermiş."

Zayn ve Liam evlenmiş, balayına gitmiş ama daha şu, herkesin konuşacağı büyük kutlamayı yapmamışlardı.

"Sorun değil,"diyerek ayaklandı Louis. Harry'nin ısrarla üstüne üşüyorum, deyip örttüğü örtüyü üzerinden çekip mutfağa yöneldi. Gerekli olan ilaçları bir tepsiye koydu. Harry'nin favori bardağına su doldurup onu da tepsiye koydu. Hızlı davranmaya çalışıyordu, geç kalacaktı ve şuanda, geç kalmak isteyeceği son şey bile değildi.

Harry'nin ayak ucuna tepsiyi bırakıp, üşüyorum mırıldanmalarını duymazlıktan geldi. Önüne sephayı çekip tepsiyi yerleştirdi."Telefonun nerede?"dedi, önüne düşen perçemi eli yardımı ile geriye atarken.

Harry, kısa bir öksürükten sonra cevapladı. "Odamızda."

O ilaçları içmemesinin pişmanlığını yavaş yavaş hissediyordu. Burnu tıkalıydı, zor nefes alıyordu, öksürürken ciğerlerinin dışarı falan fırlayacağını sanıyordu ama hey, Louis yanındaydı ve onunla ilgileniyordu. Mutlu olmalıydı. Yattığı koltukta elinden destek alarak yavaşça doğruldu. Bir tutam buklesini kulağının arkasına tıkıştırdı. Hiç olmazsa biraz daha derli toplu görünebilirdi Louis'e.

"Pekala, işte. Favori bardağında su," Kıkırdadı, Louis. Bu bardağı ona üç yıl önce almıştı,öçok iyi hatırlıyordu."İçmen gereken ilaçlar, acil bir durum olursa diye beni arayabileceğin bir telefon."

"Ne?"

"Gitmem gerek, Harry.Üzgünüm önemli bir işim çıktı."

Sustu. Ne diyebilirdi ki? Hayır mı? Gitme mi?

"Tamam,"diyebildi sadece. Louis, koridorda duran dolaptan ceketini almaya gittiğinde tepsiye baktı.

Tepside gördüğü bardak favori bardağı değildi.

Nick'in Harry'e doğum günü için aldığı bardaktı, tepsideki. Bardağın köşesinde, N ve H harfleri yazıyordu.

Üzülmemeye çalıştı Harry, karıştırması normaldi bu aralar işleri  fazla vardı. Kafasını toplayamıyor olabilirdi, sonuçta.

Give Me Love || LarryBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!