Burkulan ayak

1.9K 192 13

"Yarın birlikte bir akşam yemeğine gidelim mi?" anlamadığım için öylece bakmaya başladım. Sonradan düşünce de bakmaya devam ettim. Çünkü hayla söyleyecek bir şey bulamıyordum. Chen bir şey söylemem için bekliyordu.

(Betül): Aa bu bir teklif mi? Tabiki de teklif. Ve tabiki kabul ediyorsun Eda.

diyip kolumdan tutup hızlıca eve götürdü. Gözlerimi kocaman açmış bakıyordum. Hayla bir tepki vermemiştim. Sonradan

(Eda): A-Ama

(Betül): Aa aması yok hem söyledik artık. Gitmek zorundasın

diyip kahkaha atmaya başladı. Emel'de gülüyordu.

(Emel): Aa ne giyiceksin?

(Betül): Aa evet ne giyiceksin?

(Emel): Nereye götürecek acaba?

(Betül): Evet ona göre giyin

(Emel): Chen ne giyer?

(Betül): Ayy hazırlanmamız lazım daha ayakkabı, elbise, saç

(Eda): Ooo Noluyo ya ciddi misiniz?

(Emel): Evett

(Betül): Ama durun önce Chen'in ağzından laf almamız lazım nereye götürücekse seni ona göre hazırlanırsın

diyip göz kırptı. Bunca şeyi bir anda konuşmaları yüzünden fazla bir şey anlamamıştım. Koltuğa oturup halının desenini izlerken Betül yanıma oturup

(Betül): Ohoo şuna bak kız biraz sevinir insan. Belki herşey yoluna girer. Bak Chen yaptıklarını düzeltmeye çalışıyor. Bunu fark ettik.

diyip Emel'e baktı. Emel de kafasını evet anlamında salladı. Arkama doğru yaslanıp düşününce birden suratımda istemeden bir gülümseme oluştu. Chen'in gülerken baktığı suratı gözümün önüne geldi. Bu çoğu zaman olurdu zaten. Resimlerine baktığımda zaten hep gülümserdim gözümün önüne gelince de gülümserdim. Ama ben 3 aydır Türkiye'de Chen'in bana yaptıklarını düşündüğüm için gülümsemezdim tabiki. Betül'ün dediği açıkçası hoşuma gitmişti. Düşüncelerimi Betül'ün birden ayağa kalması durdurmuştu.

(Betül): Yarın çekimler varr

(Eda): Evet

(Emel): Ayy doğru ne olucak şimdi?

(Betül): Arıyıp soralım mı belki ertelenmiştir

(Eda): İyide niye ertelensin ki?

(Betül): Doğru. Olsun canım hem akşam gideceksiniz yemeğe. Bana bırakın herşeyi

diyip merdivenlerden çıkmaya başladı.

(Emel): Nereye

(Betül): Yatmaya

diyip esnedikten sonra merdivenleri çıkmaya devam etti. Emel de ayağa kalkıp;

(Emel): Hadi bizde yatmaya gidelim

demesiyle bende ayağa kalktım. Odama girip kapıyı kapattıktan sonra deli gibi kahkaha attım. Hemen ağzımı kapatıp kendimi susturdum. Ne yaptığımı bilmiyordum sevinçten. Çok mutlu olmuştum. Yatağın üzerine atlayıp gözlerimi kapattım. Sonra hemen ayağa kalkıp bavulumdan Chen'in yastığını çıkardım. Getirmiştim tabiki. Önce resimden Chen'e bakıp sonra yastığa sarılıp tekrar yatağa attım kendimi. Chen'in yanında hareketsiz ve fazla konuşmayan biri olarak kendimi düşününce ne kadar da komik oluyorum. Resimlerine bakıp Chen'i severken şekilden şekile giren Eda, Chen'in yanında da hareketsiz Eda olarak kendimi çok komik buluyorum. Belki de gerçekten yaptıklarının hatasını anlamıştır...

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!