Chapter ThirtyFive

"Dammit Lance! nasasaktan ako!" i tried removing Lance deadly grip on my arms. but all attempts failed.

"Stay Put Venice!" sumigaw na sya.

"Nooo waay! bitawan mo ko!" tinapakan ko yung paa nya.

"ahh!" nabitawan nya yung kamay ko. sinamantala ko na yung pagkakataon saka tumakbo papunta sa kotse ko. buti nalang naiisip kong ipasunod kay manong.yung kotse ko. sumakay ako agad saka pinaandar yung kotse ko.

maya maya pa nasa tabi ko na rin yung kotse ni Lance. inapakan ko pa yung silinyador.

pero fail attempts. hindi man lang ako nakalampas ng sobra sa kanya.

kotse lang namin yung nagkakarerahan. buti nalang wala nang masyadong kotse sa lansangan.

"Want a race? i'll give you one." inadjust ko yung manibela saka inapakan ng mas madiin yung silinyador. nung kasing bilis ko na sya inapakan ko yung preno.

nauna sya tuloy saken. ako naman lumipat sa kabilang lane.

he really have a good reflexes. kasi maya maya kasunod ko na sya eh. halos sabay pa kaming nag park sa labas ng bahay. pumasok agad ako sa loob saka hinagis yung susi ko sa guard.

pagkapasok ko sa kwarto nasa likod ko na rin si Lance na sinandal ako sa dingding ng kwarto namin..

"Bitawan mo nga ako! what the hell do you want?" i shouted at him. bakit ba?! eh sobrang bwisit na ko dito eh!

"Dating? like who gave you the rights to date behind my back?" he hissed angrily.

"anu bang kailangan mo? pagod ako okay. i dont allow you pulling me like that. so please. tigilan na natin to. hindi tayo bata na laging mag aaway. Lance utang na loob. wala akong balak mabuhay na puro kasinungalingan lang yung maririnig ko. little lies it maybe. you could just told me the truth right? if she's youre friend where's not to understand about that? you underestimated my Love Lance. and instead of seeing remorse from you. what did i get? A freaking newspaper headlines. so really Lance. you just proved me right. it just shows that my speculations are true." tinitigan ko sya sa mata.

"And what do you want me to do ha Venice? beg? cry? kneel? ayun ba ang gusto mo? i've given you the whole me. heart and soul. sa isang pagkakamali ko lang tinapon mo na ulit lahat yun na para bang hindi ko ginawa! Tang ina naman! anu bang gusto mong gawin ko para maniwala ka nalang sakin? dont you trust me?" he said in a broken voice.

"how can i trust you Lance? when you've been lying to me eversince!" tinulak ko na sya saka lumabas ng kwarto namin.

***

"How can i trust you Lance? when you've been lying to me eversince!" tinulak nya ko saka lumabas ng kwarto. walked out on me again? not this time. sinundan ko sya.

"Andun pa rin tayo hanggang ngayon?" napapagod na sabi ko. napatigil sya. "that was five years ago Venice. and it was you who never let me explain."

"what is there to explain Lance?" she asked. not facing me.

"Everything Venice. lahat lahat!" i shouted.

"does that include your affair with margarette?" she said softly. i was stunned then she faced me. "i guess not. so really Lance. wala tayong dapat pag usapan leave me alone." then i let her walked away.

affair with margarette?

kelan pa?

meron ba syang alam na hindi ko alam?

***

"Damn it! damn it! damn it!" pinagpapalo ko yung tubig sa swimming pool. nasa penthouse ako ngayon wearing nothing but undies.

at yung designers gown ko? ayun. nakakalat sa gilid ng pool. basa na rin.

after naming mag usap ni Lance dito na ko dumiretso agad.

"Lancee." i moaned softy and cried.

lintek na happy ending to. ang hirap hirap kunin! bat ba ang hirap hirap naman na maging masaya kami eh! tuwing nagiging okay kami laging nasisira.

sign na ba to Lord?

susuko na ba ko?

aayawan ko na ba to?

tatapusin ko na ba to?

anu bang gagawin ko?

bibitaw na ba ko?

tama na ba talaga?

★★★

A/N:

update. get your tissues ready for the next chapters. Natutuwa naman ako sa mga nagiging feedback ng FSOTP. salamat po sa tagasubaybay. :) update kasi may net na kami.

★PR ;)

Fair Share of the PastBasahin ang storyang ito ng LIBRE!