Chapter-1

2.7K 187 4
                                                  

ေတာ႐ိုင္းကို ျဖတ္ေျပးလာေသာ
ေလႏုေအးသည္
အတန္ငယ္ ေအးျမေနၿပီး
စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ျဖစ္လင့္ကစား
ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္သံအျကားမွာ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြေခါင္းမေဖာ္၀ံ႕။

"ရက္စက္မိုက္ရိုင္းလိုက္တာကြာ------------
ကေလးေတြ ကေလးေတြပါ----------"

ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ယူျကံုးမရအသံ-----
Yunho ႏႈတ္ခမး္ေတြကိုက္ထားမိသည္။

သူတို႕မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးေတြ-----------------

နယ္ေျမေတြမတည္မျငိမ္ျဖစ္ေနခ်ိန္ -------
နယ္အသီးသီးေခါင္းေဆာင္အသီးသီး----------

ေခါင္းေဆာင္ေျခာက္ဦးထဲမွာအဆုိးဆံုးနယ္ေျမပိုင္ရွင္ Kim Karam
ရက္စက္တဲ႕ေနရာမွနာမည္ျကီး---

သူ႕နယ္ေျမကလူေတြကိုေတာင္မညွာ---------
နယ္ေျမကိုစြန္႕ခြာေျပးလာသူမ်ားပင္ဒုနဲ႕ေဒး------

ငါတုိ႕တစ္ေန႕ေတာ့လက္စားေခ်ခြင့္ျကံုလာမွာပါ------

ခုေတာ့မင္းအင္အားျကီးေနေတာ့လုပ္ထားေပါ့ကြာ

စိတ္ထဲကၾကံဳးဝါးေနမိေသာ္ျငား
သူကအဓိကနယ္ေျမကိုေစာင့္ေရွာက္ရသူမို႔
နယ္စပ္ကိုမေရာက္ဖူးသလို
Kim Karamကိုလညး္မျမင္ဖူး------------။

သူ႕အေရွ႕ကေခါငး္ေဆာင္တခ်ိဳ႕ကေတာ့
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လိုမ်က္ႏွာမ်ိဳးေလးနဲ႕
ခ်ယ္ရီေရာင္ႏႈတ္ခမး္ပိုင္ရွင္တဲ႕
မ်က္လံုးေတြကလညး္၀ိုင္းစက္ေနတယ္ဆိုေလရဲ႕
ဒါေပမယ့္နႈတ္ခမး္ေတြကိုအျမဲတင္းတင္းေစ့ထားျပီး မ်က္ေမွာင္အျမဲကုတ္ျပီး
ရက္စက္တဲ႕ေနရာမွာႏွစ္ေယာက္မရွိသူတဲ႕-----

ဆူးမ်ားတဲ့ ပန္း....

သူသိရသမွ်ဒါအကုန္ပါဘဲ----------။

ခုနယ္ေျမေလးခုကေခါင္းေဆာင္ေတြ
Yunhoတုိ႕ေခါင္းေဆာင္ကုိကူညီဖုိ႕ေခၚတာသိလုိ႕ Yunhoတုိ႕နယ္စပ္ကိုရန္ရွာလာခဲ့ၿပီ

ေနာက္ဆံုးျကားရတဲ႕သတင္းအရ
သူက အေနာက္ပို္ုင္းက လက္နက္ထုတ္လုပ္နညး္ကို
သိေနျခင္းဟာအႏၱရာယ္အစစ္ပင္ မဟုတ္လား

သူ႕ကိုတုိက္ျပီး သူ႕ဆီကိုလက္နက္ထုတ္နည္းကို
ေမးဖို႕က ခု အားလံုးရဲ႕တာ၀န္တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ေလၿပီ

Silent LoveWhere stories live. Discover now