Arvins POV

Sinundan ko na si Mia at iniwan ang dalawa, Hindi naman nag tagal ay natagpuan ko sya at humahanap ng taxi. Yakap yakap ang sarili.

"Mia,,"

"Ano?" sabay punas sa mukha nya.

"Umiiyak kaba?"

"Obvious ba? hindi karin slow no? syempre hindi! ako pa?" sabay singhot ng sipon nya.

"Okkkayy,, eh bat ayaw mo humarap sakin? " kanina pa kasi sya nakatalikod at hindi ako hinaharap.

"Panget mo kasi sakit sa mata" -__-. kung hindi lang to umiiyak kanina ko pa to na batukan, hinawakan ko yung dalawang malapad na braso nya at hinrap sakin. Umiiyak nga sya at namamaga ang mga mata habang nakaiwas ang tingin sakin.

"Bakit ka kasi naiiyak?"

"Hindi nga ako naiyak pawis yan! " at napahagulgol na sya sa iyak. "Ang daya daya! bakit nya sinabi yun Arvin? boses ko yun eh! akin yun! bakit nya sinabi na kanya yun? naging mabuti naman akong kaibigan ah? at ang tanga mo Lance! bakit sya naniwala?! seriously? may pa like like pa syang nalalaman dyan! nandito na ako eh! sasabihin ko ng mahal ko din sya! pero ano?! wala na! " umiyak narin sya ng umiyak habang napakagat ko lang yung labi ko.

Shet. Masakit pala. Ang masakit pa dun ako ang dahilan kung bakit sya umiiyak ngayon. Kung hindi ako naging makasarili at sinabi ang totoong sa hinayupak na yun! eh di sana,, sana hindi umiiyak si Mia.

I had the opportunity to side with Mia. And be the best friend she expect me to be at sabihin kay Lance na nag sisinungaling si Sheila.

But I was scared.

Ayaw kong malaman nya na ang nag mamay-ari ng boses na yun ay si Mia. Ano ako tanga? Pag ginawa ko yun eh di parang nag paubaya narin ako. Its not my fault kung ganun ang tingin nya kay Mia. Pinakita nya lang na hindi talaga sya karapat dapat parin kunin or agawin si Mia sakin.

Ive known her longer. Ive met her first. I loved her first. Hindi ba patas lang na sakin sya mapunta? Nag hahanap lang ako ng tyempong mag tapat. Yun pala kakahanap ko ng tyempo may mahal na pala syang iba....

And now crying for him. Shet. ang sakit lang.

"M-mia...kalimutan mo na lang sya,, walang kwenta yun! marami pang iba dyan" tiningnan nya ako ng masama.

"Arvin hindi naman kasi kadali yun eh. Nalaglag na ako eh! sasaluhin na ako! kaso may umagaw lang! naiintindihan mo ba yun? ang nakakainis pa yung boses ko inangkin pa! hindi ka ba maiinis dun?!"

"Sinabi ko naman sayo na wag mo ng pag bigyan si Sheila ayan..."

Wala na syang nasabi at napaiyak nalang.

"Huy tama na iyak,, alam mo imbes na umiyak ka dyan lika gala tayo libre kita! wag mo ng isipin yun,, come!" hinila ko na sya papunta sa parking lot pupunta sa kotse ko habang iyak parin sya ng iyak

Im sorry Mia. Nag sinungaling din ako...

*************************

Lance POV

Tiningnan ko ulit yung orasan 10 pm na.

Wala parin si Majinbu. Naaalala ko nanaman yung expression nya.

Tsk. bakit ba ako naguiguilty? Why am I so affected if shes mad or I hurt her? Ive hurt and insult her so many times..but this is so far the most painful expression ive seen.

Ugh!! masisi nyo ba ako? Im really inlove with Sheilas voice. And Im deeply hurt to think that I wouldnt be able to hear her voice again.

So I was mad at Majinbu. But when I saw her, How did it all change into feeling sorry and regret dahil baka lumayo na sya sakin?

Pag ako pumayat humanda kayo!(on going)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!