Chapter 12: Home

Magsimula sa umpisa

“We’ll explain everything to you later, okay?” agad namang kumalma ito. “For now why don’t you take care of Issa? She need more attention than me.” Magkasabay nilang nilingon ang dalaga na kanina pa nanonood sa kanila kasama ang babaeng tagapagsilbi habang nakatayo lang malapit sa pituan.

Napabuntong-hininga na lang si Renan at tumingin sa kasintahan. “I know but I still need to have my questioned answered.”

“Don’t worry I’ll answer all of it.” Pagkatapos ay natuon ay atensyon nila nang bigla na lang magsalita sabay taas ng kamay ang lalaki tagapagsilbi. Ano 'to classroom lang?

“Can someone tell us who the hell are they?”

Oh yeah she forgot, bago na nga pala ang tauhan ng kapatid sa mansion kaya walang nakakakilala sa kanya. Agad naman niyang binalingan ang mga ito saka ngumiti. “Oh sorry, for not explaining.” Then she motioned the three guys standing at the side. “Those were my friends.” Then she smack Aveial’s head “And this guys over here is my idiot boyfriend, they came here to get me so I’m really sorry for causing this commotion.” She sincerely said.

“And before I forgot Let me introduce myself formally…” then she looked at them and smiled again. “My name is Euerina Savalle, but I was known in this mansion is Rina Vitalis.”

Agad naman niyang binalingan ang kapatid. “I’ll meet you in the garden.” Aniya saka iniwan ang mga ito at nagsisunuran sa kanya ang mga ulupong.

“NOW!” isa-isa niyang tinignan ang apat na lalaki sa harapan niya. “What are you three doing here?”

“Well it’s quite obvious that we want to save you, but it seems that we are a little bit late.” Aniya ni Jeff.

“Right, well it’s obvious that I’m fine now.” Nakangiting sabi niya.

“With a broken arm? I don’t think so.”

“Jerome I’m alright now so quit fuming.”

“The vampire who did that to you is he still alive?”  madilim ang mukhang tanong ni Ave sa kanya sabi na nga ba at ganon ang reaksyon nito mukhang hind lang nito pinagtuunan ng pansin ang naka-cast niyang braso kanina.

“No he turned to ashes thanks to Issa.”

“Oh, well I will still make sure that Patrick Leverise will pay for putting your life in danger.” Parang bale-wala lang na sabi ng binata pero mas minabuti na lang niyang wag magtanong dahil hindi rin naman niya magugustuhan ang sagot nito.

“Anyway bakit kasama mo sila Jerome?”

“Sa tingin mo ba anong sasabhin nila Mama kapag nalaman nilang nawala ka nalang bigla ng walang paalam? Hindi nila ako tatantanan ng sermon kapag nagkataon.”

Hindi niya mapigilang mapangiwi Oo nga pala hindi alam ng mga magulang nila ang totoo tungkol sa kanila dahil mas pinili nilang hindi na malaman ng mga ito ang totoo.

“At sigurado ako ano mang oras ay tatawag na sila sa kin.” As if on cue ay bigla na lang tumunog ang cellphone nito at napabuntong-hininga nang makita kung sino ang caller. Saka nito ipinakita sa kanya na ang tumatawag ay walang iba kundi ang magulang nila.

Nang sagutin nito iyon ay agad niyang narinig ang nagaalalang boses ng Mama niya sa kabilang linya na pilit na kinalma agad ni Jerome. Pagkatapos ay hiningi ni Aveial ang telepono at ito ang kumausap sa mga magulang nila. “Hello Tita,si Aveil po 'to I’m really sorry kung hindi na kami nakapagpaalam nasa London po kami ngayon nandito po kasi sila mama and I just want to introduce Rina formally to them pasensya na kung hindi po naming kayo nasabihan. Isinama na rin po naming si Jerome para makilala niya ang mga magulang ko.” hindi na niya masyadong naintindihan ang sagot ng Mama niya pero hindi niya mapigilang mag-isip.

Ang tinutukoy kaya nito ay ang magulang nito na kaibigan ng pamilya nila? Pero parang may mali.

“There problem solve yung kapatid mo na lang ang problema mo.” Magtatanong sana siya tungkol sa mga magulang nito when she notice them stiffen an Marlon sniff the air.

“Someone is here.” When they heard the bushes made a noise they immediately surround her then someone emerge fromthere with a bouquet of roses in his hands.

Kumunot lang ang noo nito bago nagtanong. “Who are you and why are you on this garden?”

Hindi niya makita ang mukha nito pero parang may isang eksena na nagflashback sa harap niya remembering a little kid who always emerge from the garden’s bushes.

“Calyx.” She whispered.

“Who’s that? Why did she know my name?”

“You mean you are that brat?” hindi makapaniwalang bulalas naman ni Aveial sa tabi niya saka naman tumabi ang mga ito para makita niya ang isang dating alaga.

Natuon ang atensyon nito kay Aveial kaya hindi siya nito napansin nakita niya agad ang recognition sa mga mata nito at akmang susugurin ang binata nang mabilis niya itong nilapitan at niyakap.

Ang akala niya ay papalag ito pero mabilis itong gumanti ng yakap sa kanya. “Miss Rina." Narinig niyang banggit nito.

"It’s nice to see you again Calyx.” Marahan siyang kumalas dito saka ngumiti.

“How come your still alive?” malaki na ang ipinagbago nito simula noong huli niya itong makita noong bata pa ito. Nagtataka lang siya kung bakit suot nito ang butler uniform ng pamilya.

“That is also a question I want to ask and I want to be answered.” Sabay-sabay silang napalingon nang marinig nila ang boses ni Renan sa di kalayuan.

“Of course, so shall we?” aniya habang nakangiti sa mga ito.

~MINISCENE~

Me: Yes, nakapag update din! Grabe naawa talaga ako kay Ave nang sinusulat ko 'to hahaha XD

Ave: grabe naawa ka pa pala ng lagay na 'yon? Sadista ka talaga ano?

Me: pasalamat ka na lang nagkita na kayo ni Rina :P*beh*

Ave: *smile*sabagay na miss ko talaga siya.

Me: siya tatanungin mo ba kung na miss ka niya?

Ave: na miss niya ko no.

[Rina on the side: Hindi

The kulugos: Wawa naman]

Ave: Rina naman *pouts*

Rina: Ewan ko sayo *walks out*

Me: at dyan po nagtatapos ang ating palatuntunan abangan ang susunod na chap!

Kulugos a.k.a Marlon and Jeff: Teka ba’t wala man lang kaming scene dito?

Me: Meron na bye bye na po! *waves*

Kulugos: HOY! TEKAAAAAAA!

{end of scene}

Putsuputsu lang tgal ko nang di nakagawa nito kaya pasensya na kung hindi maganda try ko next chap hehehe…

Miss_redangel

My Midnight Kiss (MBIAV 2)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!