Hoofdstuk 44

409 25 9

Chloé:

Declan en ik zitten allebei op de bank in de woonkamer. Dean ligt in zijn bed, en Gwen probeert allerlei spreuken om zijn pijn te verzachten. Gwen wilde mij er niet bij hebben, dus ben ik maar weggaan.

' Jack kan er elk moment zijn.' Verbreekt Declan dan de stilte. Ik kijk naar Declan.

' Jack?' Vraag ik verward.

' Ja, de jongen die met jou mee gaat.' Helpt Declan me herinneren. Ik knik. Tuurlijk. Jack die gaat met mij mee. En Gwen blijft toch hier, om elke dag Dean's pijn te verminderen en om zijn dood uit te stellen.

' Chloé, je hoeft niet te gaan. Ik kan in jou plaats gaan.' Zegt Declan dan opeens. Ik sta op en loop naar de keuken.

' Declan. Zorg alsjeblieft gewoon goed voor Dean.' Zeg ik zacht. Ik open een van de keukenkastjes opzoek naar theekopjes.

Na het open van een heleboel kastjes geopend te hebben maak ik wat thee voor mij en Declan. Ik loop met twee kopjes dampende thee de kamer weer in. Ik overhandig Declan de thee, maar die zet hem meteen weer neer wanneer de bel gaat. Hij springt op en loop in een snel tempo de trap af. Ik kijk nieuwsgierig naar de trap. Ik ben benieuwd wie de Jack nou is. Hoe hij eruit ziet. Declan komt de trap alweer op. Hij kijkt ernstig naar me toe. Hij wil nog steeds dat ik van gedachten verander. Achter Declan verschijnt een lange, blanke jongen met kort blond piek haar. Hij zit onder de sproeten en heeft donkerblauwe ogen met een tintje grijs erin. Hij glimlacht flauwtjes. Hij steekt zijn hand naar me uit. Ik zet mijn theekopje neer en begroet Jack.

' Jack.' Zegt hij met een prettige lage stem. Hij straalt veel rust uit. En veel warmte.

' Chloé.' Zeg ik terwijl we elkaars handen weer los laten.

' Dean.' Zegt Jack opeens stralend. Ik voel iets gloeiends heet tegen mijn bovenarm. Instinctief zet ik een stap opzij. Ik kijk naar Dean die opeens naast mij staat. Hij ziet er nog hetzelfde uit, alleen is hij gloeiend heet en staan de zweetparreltjes op zijn voorhoofd. Dean grijnst kort en omhelst Jack.

' Jezus Dean, wat heb je jezelf nu weer op de hals gehaald?' Zegt Jack wanneer ze elkaar loslaten. Dean kijkt kort even naar mij.

' Niks bijzonders.' Zegt hij zacht. Maar ik heb het wel degelijk gehoord. Niks bijzonders? Ik wil in boos worden op Dean, omdat hij er zo koeltjes over is, maar als ik kort even naar Declan kijk verteld zijn blik me dat ik het nu even moet laten gaan.

' Niks bijzonders? Het lijkt net op de dode geest van Christine je achtervolgt!' Zegt Jack serieus. De dode geest van Christine? Dean kijkt kort naar mij een werpt dan een waarschuwende blik naar Jack. Jack werpt een blik naar mij en vormt zijn lippen tot een; O. Jack veranderd snel het onderwerp.

' Hoelaat vertrekken we?' Vraagt hij opgewonden. Waarom is hij daar zo opgewonden? Houd hij soms van avontuur? Ik kijk naar Declan.

' Vanavond.' Antwoord opeens Gwen. Ik draai me om naar haar. Ze staat in de deuropening.

' Vanavond pas?' Vraagt Jack verward.

' Zoveel tijd hebben we niet.' Zeg ik dan.

' Jullie kunnen beter nu vertrekken.' Zegt Declan tegen mij en Jack. Ik knik instemmend. Ik hoor Gwen zuchten.

' Gunnen jullie Dean en Chloé niet nog wat tijd met elkaar?' Snauwt ze dan naar ons.

' Jij wel dan?' Vraagt Dean snauwend terug.

' Nee, maar het lijkt me beter voor Dean. Wie weet houd hier voor jullie op. Is Chloé te laat en ben jij dood.' Zegt ze terwijl ze ons de rug toe keert en naar haar logeerkamer loopt. Het verbaasd me niets dat Gwen het mij en Dean eigenlijk niet gunt.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!