Dünyanın en güçlü babası!

Bu gün annelerin günüymüş haberin var mı? Öğretmenimiz annemize mektup yazdırıyor. Yani biz söylüyoruz o yazıyor çünkü 5 yaşındaki çocuklar okuma yazma bilmez.

Sıra bana gelince öğretmenime benim annem taaa gökyüzünden beni izliyor dedim. Sen dedin ya hani, çalışmak için bulutların oraya gitmesi gerekiyormuş diye. O yüzden. Öğretmenim bana sarıldı o zaman babana yazalım dedi. Biz de sana mektup yazdık.

Seni çoook seviyorum. Sen iyi ki benim babam sensin. Buradaki arkadaşlarımın babalarının saçları beyaz, bi de göbekleri çok yuvarlak, kocaman! Bazılarının yüzleri kırışık. Zeynep ablam hastanede senin gömleklerini ütülediği gibi o amcaların suratını da ütülesin baba. Çok çirkinler. Senin gözlerin benimkilere benziyor yeşil renkteler. Saçlarım da seninkiler gibi portakal rengindeymiş. Zeynep ablam söyledi. Saçların uzayınca görürsün dedi. Bi de sana hastane önlüğü çok yakışıyor hiç çıkarma üstünden bence. Zeynep ablama da yakışıyor. Ama sana daha çok.

Bi de Zeynep ablama bağırma olur mu babacım? Sen hastanede hastalarına bakarken o bana çikolata getiriyor, kitap okuyor, sen ben yorulurum diye benimle oynamıyorsun ama o saklambaç bile oynuyor. Hatta geçen gün bana yeşil renkte yüz maskesi bi de baş bandı almış. Saçlarım çıkınca bile takabilirmişim onu. Kerem abine söyleme dedi. Galiba hala babam olduğunu bilmiyor. Öyle söyleyince gülesim geliyor ama gülmüyorum çünkü sana söz verdim.

Ama lütfen Zeynep ablama bağırma olur mu? Bana ne dedi biliyor musun? O okula yeni başlamış hastanede ya, sen onun öğretmeniymişsin. Seni hiç sevmiyormuş. Sana gestapo dedi. Bi de odun. Bi de uyuz dedi. Bi de kasıntı dedi. Aramızda kalsın ama Zeynep abla sır verdi bana çünkü. Ama yine de kızma ona. Hem kızmazsan sana söz veriyorum, baş bandımı her zaman takacağım, maskemi çıkarmayacağım, ilaçlarımı içeceğim ve kolumdaki serumu hiç çıkarmayacağım.

Seni çooooook seviyorum güpgüçlü babam benim! Kocamaaan seviyorum seni.

Bi de Zeynep ablamı."

- Alaska.



ALASKABu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!