The story behind the tweet

185 17 1

December 20, 2016

Glaiza's POV

"Lab naman e," lambing ko kay Rhian.

"Don't Lab-Lab me!" sigaw nito.

"What do you want? I'll buy you. Do you want some chocolates? Snacks?" lambing ko ulit. Pero inirapan lang ako nito. Hay nako ang Lablab ko :(

Tuesday morning at kami ay LQ-as in Lover's Quarell. It's that time of the month nanaman ng Love ko plus pagod sa show sa Iloilo and nagta-tampo siya sakin. Hay, hindi ko naman siya masisisi. Naging busy kami parehas sa tapings and other projects. Halos 2 weeks na kaming hindi nagki-kikita pero may communication pa naman-sa viber. Minsan, kapag free time naming dalawa, tatawag siya o kaya ako.. Madalas, pagka-uwi sa bahay dun palang kami makakapag-usap. Mahirap din kasi sa set, maraming nagma-masid. And minsan, hindi sinasadya, natutulugan namin ang isa't isa.. pero we both understand dahil parehas kaming nasa sitwasyon.

"I love you" bulong ko at yumakap sa unan sa tabi ko. Feeling LDR lang.

Narinig ko siyang bumuntong-hininga sa kabilang linya. "I hate this feeling. I miss you so damn much" at dun sa huling linya ay narinig ko siyang pumiyok, senyales na umiiyak siya.

"Baby.. I miss you too so much.. Kung alam mo lang" pinatatag ko ang boses ko para hindi niya ako marinig na umiiyak nadin.

"If you truly miss me bakit hindi ka gumagawa ng paraan na makita ako?" humihikbi nitong tanong.

"Lab naman.. alam mo naman diba"

"You know what, forget it. Nago-over react lang ako masyado" she said. lang" ab.." wala akong alam sabihin dahil nasasaktan ako kasi nasasaktan siya dahil sakin. Iyak lang kami ng iyak sa telepono. "I love you, please.. patawarin mo ako"

"Wala kang kasalanan" at siya'y bumuntung-hininga ulit. "I better get going, may lakad kami"

"Saan ka pupunta?" na-alerto ako bigla

"Magga-gala lang" walang ganang sagot nito

"Meet me at our place" biglang sabi ko.

"Wala kabang shoot today?"

"It doesn't matter. I want to be with the love of my life,"

-

Nauna ako sakanya sa condo unit naming dalawa. Yes, condo unit namin. Iilan lang ang may alam sa relasyon naming dalawa. Actually my parents already knew it. Hindi kona kayang itago e. Pinakilala ko siya last year pa. At first syempre, hindi okay pero nakita naman nila na okay kami; sobrang saya sa isa't isa. Even her parents knew it. Syempre, tutol din sa una pero kalaunan din ay natanggap na kami. Dahil don, mas lalo kaming tumibay. Close nadin ang family ko sa family niya. Kapag may family dinner kami, no taking of photos palagi. Kasi syempre, yung career naming dalawa iniingatan. Alam ko, yung mga Rebels namin e.. may naamoy. Hindi nalang kami nagre-react. Minsan natatawa kami kapag may nagte-tweet na hindi daw ba kami okay? Dahil daw hindi kami nagpapansinan sa Twitter. Hindi lang nila alam, hay.

Nag-prepare ako ng lunch for Rhian and inayos yung dining table. At maya-maya pa ay narinig ko ng nag-bukas yung front door; wala ng doorbell-doorbell dahil may duplicate key naman siya.

Sinalubong ko agad siya ng matapos na ngiti at bouquet of flowers.

"Hi Lab" ngiti ko

"I missed you" saka ito yumakap ng mahigpit.

"I missed you too baby" at yinakap siya pabalik

Humiwalay siya sa yakap at sinunggaban ako ng matamis na halik na hindi ko naman tinanggihan.

Halik na humaplos sa puso kong nangulila sakanya. Munting halik na nakabalot ng pagmamahal.

Pina-upo niya ako sa sofa at kumandong paharap saakin atsaka ako'y tinitigan sa mata.

"May problema ba, Lablab?" naga-alala kong tanong sabay haplos sa kanyang noo

"No, wala. It's just that, gabi-gabi ko iniisip 'to, yung magkasama tayo ulit"

"Wag kana malungkot, Love. Nandito na ako o, sayo lang" kinuha ko ang kanyang dalawang kamay at hinalikan ang mga ito.

"I" "Love" "You" bawat salita ay pinaparangalan niya ako ng halik sa labi.

"I" "Love" "You" sinimulan ko siyang halikan sa noo, sa ilong at sa labi.

"Tara na kain na tayo, pinagluto kita" anyaya ko sakanya.

"Pwedeng ikaw nalang kainin ko?" naka-ngising tanong nito.

"Lab!" natatawa kong saway sakanya.

"Bakit?" pagmamaang-maangan nito. "Masarap kaya ang isang Glaiza Galura" at ngumiti ito ng nakaka-loko

"Hay nako, Rhian Denise! Tigilan mo ako. Mamaya nalang" natawa din ako sa sinabi kong 'yon

"Promise yan ha" kindat nito.

Hala, nagkanda-loko loko na! Hahaha

-

Nandito kami ngayon. Naka-higa sa kama. Oo, tama ang iyong iniisip. Syempre, may topak si Girlfriend.. magpapa-ubaya ka. At iyon na nga po, nauna ang New Year sa pasko 🙊

Ang himbing ng tulog ng katabi ko, daming nakain e saka pagod. Grabi siya kapag may period :( W.i.l.d. Nanlatay yung katawan ko.

Nakaisip ako ng way to express my feelings as of the moment. Nag-tweet ako,

"Coz I'm a supporter of not giving up on something you believe in. Go check out this film this Christmas and learn about passion + patience." plus yung poster ng Saving Sally.

May "I love you" sana sa dulo e, pero saamin nalang yun.

May plan kami for Christmas. Bisperas is sa kanya-kanyang bahay kami while Christmas day, doon kami saamin tapos dinner sakanila. Actually in-invite nila Nanay sila Tita Clara for Christmas dinner. Pero co-confirm muna nila if sure.

"Hmm" na-alimpungatan tong katabi ko.

"I love you" binulungan ko siya at hinalikan sa noo.

"I love you too so much, Lab" bulong din niya at ngumiti kahit nakapikit.

Antok na antok ang baby.

-

MERRY CHRISTMAS!

naisip ko yan bigla. ka-miss.

Blurred MemoriesBasahin ang storyang ito ng LIBRE!