Hazel's POV

Lumabas na ako sa kwarto ko matapos magpalit ng damit. Nakita ko naman si Tisoy na kalalabas lang galing restroom. Binigyan ata sya ni kuya ng extra clothes sabi ko kasi pahiramin muna siya so he can change his wet clothes. Naabutan ko naman sila Kenneth sa sala na nanunuod sabay tayo naman ni kuya na hinawakan ang braso ko at kinaladkad ako papuntang kwarto.

"What?"  I said na parang wala lang dahil ni matipid na sagot ay wala akong narinig, hindi man lang nya ako tinignan. Pagkadating namin sa kwarto nya sabay nya akong binitawan na napuopo sa kama nya. Medyo masakit huh!

"What's the problem kuya?" Medyo pagalit kong sabi.

"What drugs did you taken?"

Huh? Hindi ko sya maintindihan. Anong ibig nyang sabihin? At bakit ganyan syang umasta.

"What? What are you saying?"

"Nahihibang kana ba? Mary? Ano bang pinakain mo dyan sa lalaking yan?"

"Bakit kuya? Ano bang problema mo sa kanya? Inaano kaba nya? Tell me!"

"Wala akong problema sa kanya pero sayo meron."

"Kung ganon ano? Sabihin mo na please? Wala kasi akong panahon makipagdramahan sayo kuya."

"Yung damit!"

My ghad!! Damit lang? Parang wala syang pera para bumili ng damit nya ah!

"My gosh kuya!! Damit lang yon? Yun ba kinagagalit mo? Edi sana hindi mo nalang sya pinahiram. Ikaw rin 'to eh."

Nakatingin lang sya sakin.

"Hindi mo kasi naiintindihan."

"Kung hindi ipaintindi mo."

Pagkasabi ko nun umalis na sya at padabog na sinara ang pinto. Lumabas rin ako agad. Ayaw ko sa lahat pinagdadabugan ako. Oo kuya ko siya. Whatever! Napaka babaw ng dahilan nya. He's acting immature again.

Pumunta naman ako agad sa sala at naabutan kong nasa kusina si kuya pati si Tisoy. Nakaupo lang si Tisoy dun at nagcecellphone habang si kuya nasa ref. Kumuha ng tubig at uminom. Nakatitig sya kay Tisoy. Mukhang bugbog sarado na sya sa tingin ni kuya ah. Grabe talaga! Kaya naisipan kong sumunod sa kanila. Kumuha ako ng baso at inagaw ang tubig kay kuya. Nagtititigan kami na parang nagsasapakan na! He smiled at me. And I gave him an evil smile. Binaba nya yung baso sa lamesa na halos mabasag na yung fiber glass sa table at sabay dumiretso sa sala. Nagulat ako pero hindi ko pinahalata kay kuya.

Kinausap ko naman si Tisoy.

"Okay ka lang?"

"Oo naman."

Napansin ko yung t-shirt na suot nya. It seems familiar. My ghaaaad!!! 😱😱Now I get it! This shirt is from her ex-girlfriend, galing kay ate Tiffany yan. Kaya pala ganun sya kung umasta.

"Ganda ng damit mo ah. Bagay sayo."

"I don't know kung kanino 'to. Pero sabi ng kuya mo kumuha nalang daw ako don."

Napatingin naman ako sa tinuro nya. Sa may kwarto ni yaya, kung saan nakatambak ang mga damit na hindi na namin sinusuot. And damn!! Hindi yan pinapasuot ni kuya kahit kanino kahit nga sa akin nung time na natapunan nya ang damit ko ng coffee nasa office kami nun ata wala akong extra. Ahh okay! Kaya pala nagagalit sya. Malay ko ba kasing yan ang kinuha ni Tisoy. Anong gagawin ko? Yung short okay lang hindi na yan sinusuot ni kuya kaso yung t-shirt talaga.

"Ahh. Okay. Nagugutom kaba?" Yun nalang ang nasabi ko. Ngumiti naman sya sakin ng nakakaloko.

"Hindi naman. Ikaw nagugutom ka na naman ba? Ka-kakain lang natin diba?"

"Ayy..oo nga pala no?Hindi...hindi ako gutom."

"Anyway, una na ako. Nagtext na sakin yung mekaniko. On the way na raw sya."

Tumango naman ako at sinundan sya sa labas.

"Gusto mo samahan na kita?"

"Ahh hindi na. Sige salamat."

"Okay. Bye. Ingat!"

At sabay sinarado ko na ang pinto. Pinuntahan ko naman si kuya sa kwarto nya.

"Kuya, I knew it! Ibabalik naman ni  Chard yung damit mo ah! Sabi nya sakin bukas na bukas rin raw sa office ay ibabalik nya. Ikaw ang mas matanda sa atin kuya but it seems that I'm the one. You're so immature."

Hindi ko na hinintay pang sumagot si kuya kaya't pumunta nalang ako sa kwarto ko at magbabalak matulog.

--


--

I was wondering if I want to continue my study since 3rd year college na naman ako  nung nagtigil ako. Tinamad kasi ako e, ginawa kasi akong CEO ni Dad sa company kaya tinamad nakong mag-aral.  Pero okay lang sa kanila kasi may kinalaman naman sa course ko yung trabaho ko sa company at dito din naman ako pagtatrabahuhin ni Papa, pero nakakasawa pala kasi parang walang thrill e ahaha.

Yes, Mom and Dad have expensive jobs and a lot of money to spend but its not enough to support my own life and have a permanent job. I'm admitting that I'm one of those girls, those simple students who have so many dreams. I'm a dreamer too. Seriously, I'm not contented of what life I have, of what everythings I have. Parang bang may kulang na dapat kong mahanap and I don't know what it is. I'm always crying and thinking out loud about why I'm in this situation? Am I deserving to be their daughter? Deserve ko ba na maging part ng family nila? Do I consider myself as Maecenas? Everytime na may problema sa pamilyang ito I always blaming myself.

Yes, I get all things what I wanted to but then I realized that it's not enough to me to feel comfortable to them everytime when I'm with their relatives. Their family is so enormous and damn rich! I can say that yeah its nice to be with them. But unfortunately, the reality is I'm not.

YES! I'm adopted.

I knew that I'm adopted. When I was 10 years old my real parents died because of plane crash! It happened when they decided to go home for me to get me and take me to them in abroad but the terrible things happened.

They got accident!

Those memories are always in my mind. I didn't forget this anytime. I just didn't want to show it to them. I don't want them to worry. Then after that, Tita Teresa knew. Actually she is my God mother. Ninang ko siya at syempre ninong ko si Tito Ellis. That's why hindi na ako iba sa kanila at kahit papaano may konting hiya parin ako sa kanila. They gave me whatever I want. And si kuya?? Actually magkababata kami nyan pero kuya na talaga ang tawag ko sa kanya simula nang magkakilala kami dinadala kasi ako ni mama lagi sa bahay nila. He is 4 years older than mine. I love him so much now as I love Tita and Tito my new Mama and Papa. Since, its been 10 years from now so I must moving this memories. I must focused in my present time for now. I must treat them a real family as they treated me.

________________________________________________________  

Author's Note:

Actually, hindi naman totally adopted ang nangyari kay Mary hindi na naman kasi sya others sa Maecenas family dahil kung tutuusin pangalawang magulang naman nya sila Tita Tere at Tito Ellis. Favorite kasi nilang inaanak si Mary. Dahil kung tutuusin ay magpinsan ang magulang ni Mary at ang umampon sa kanya. And her present mother which is Tita Tere is the real adopted in their past time. Ang kapatid ng nanay ng totoong nanay w/c is kapatid ng real grandma ni Mary ang umampon kay Tita Tere kaya naging magpinsan sila which is hindi talaga totoo. Na naging reason para mapalapit sa kanila si Mary hanggang sa kunin sila nitong maging ninang.

Hope you'll understand.

Naniniwala na ako sa FOREVER ❤Read this story for FREE!