The End

14 1 0

Kamara's POV

=
I've lost my memories but still I've managed to know realities.
I've lost everything.
Chanyeol, Baekhyun, D.O and Sehun.
For all , I wish you're happy right now.

Pero masaklap din na di kayo nagpaalam sakin nang matino.
Pero nagpapasalamat parin ako sa mga ala-alang iniwan niyo sakin.

I will never forget you.

Kung masaya na kayo diyan,
Alam kong mas magiging masaya ako.
Just like D.O said,
There will always be a miracle
Gagawa at gagawa nang paraan ang tadhana.
Siguro, hindi nga ang isa sa inyo ang forever ko.
Pero, maghihintay na lang ako.

Chanyeol, thanks for saving my life...

Baekhyun, thanks for the wonderful moments.

Dokyungsoo, thanks for telling me the truth.

And Sehun, my past oppa, thanks for loving me a lot. Up to this time nothing can stop my feelings for you . Coz I still love you.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

3 days later.......

.

.

.

Nakatira na ako ngayon sa bahay ng second mom ko na si Umma Sooyang at Unnie Soojin.

.

.

.

.

.

.

.

.

Umma Sooyang, salamat sa pagpapatira sakin rito ah? - me

You're part of the family OH dear.
We love you - sooyang

Oo nga ate Kamara! Mahal ka namin! - soojin

Mahal ko din kayo

Sabi ko sabay nag-group hug kami.

.

.

.

.

.

.
Ummppp,,,, umma, unnie, may pupuntahan lang ako ah? - me

Si-sige pero mag-iingat ka- Sooyang

Opo.. Bye! - me


Agad akong dumeretso sa park.

Nag-iisa.

Hindi na akong nagdalawang isip na pumunta sa yellow tree dahil yun naman talaga ang pinunta ko .

Muli kong binalikan ang KS mark.

MemoriesBasahin ang storyang ito ng LIBRE!