5 years Ago

107 3 2

Her POV

"I hate you, Harvey! I so hate you!"

Lasing lang ako noon at hindi ko na-kontrol kung ano bang ginagawa ko. Alam ko na may ginagawa ako pero hindi ko kontrolado ang lahat. I'm saying stupid things, blaming others, blaming myself, blaming anybody and anything na madaanan ng mata ko, even the simple table napkin, hindi nakaligtas.

"Bakit mo ko iniwan? Bakit...?"

Normal lang siguro yung eskandalong nagawa ko kasi sinapian na ako ng espitiru ng alak and I don't know and I don't even remember what happened that night. I just
woke up in the morning laying on somebody's heavenly bed. Just woke up seeing somebody else in the same bed, giving me a smile while asking me the most ridiculous question a man can give to a lady with a hangover.

"Do you believe in destiny?"



His POV



Sa totoo lang, I want to sit there in her table para lang damayan siya sa kung ano man ang problema niya.

Is she familiar? Yes, she is.

Sinong mag-aakalang makikita ko ulit siya sa lugar na hindi ko maiisip na pupuntahan niya?

Naimbitahan akong makita ang bar ng cousin ko, in case, gusto kong mag-invest sa bar niya. Just finished my bachelor's degree on operation management last year and surprisingly, I have enough savings to buy a house and a car, yet not spending it on anything as of the moment.

Nadagdagan pa ang surprise dahil nakita ko nga siya sa bar ng cousin ko at nalamang madalas siya doon kasama ang mga ka-trabaho niya sa office. So, why not invest?

Think I hit two birds in a stone.

"I hate you, Harvey! I so hate you!"

She's making a scene. Hindi ko alam kung pipigilan ko na ba or hihintayin ko na lang na makatulog. Walang pumipigil sa kanya since magulo talaga sa bar and isa lang siya sa mga lasing na gumagawa ng eksena sa kasalukuyan.

"Cous, Why are staring at her? You don't like her here tonight? Masyado bang scandalous? Palalabasin ko na ba ng bar?"

Tinignan ko ang pinsan ko at nginitian. "Nope. Not at all, don't mind me. And her, as
well." Binalik ko ang tingin sa kanya. She's so drunk and I'm just here, watching her...

waiting for her...

waiting for the right time...

Right time for what?

"Bakit mo ko iniwan? Bakit...?"

I can't believe na makikita ko siya after a very long time na devastated because of someone else... again.

Isinubsob niya ang mukha sa mesa at nanahimik na.

Hindi ko alam ang feeling ko ngayon.

Happy, because I see her again in a very unexpected moment like this.

Sad, because I see her again in her hopeless situation like this.

"I'll go back tomorrow for the agreement," sabi ko sa pinsan ko at tumayo na sa inuupuan ko sa may counter.

"Sure. Saan ka na ngayon?"

"Pad. And, I'm taking home a drunk guest of yours," sabi ko habang naglalakad palapit sa kanya.

"Whoah! Wait!" Napansin kong balak pa niya akong pigilan sa plano ko. "You're not gonna do anything stupid, right?"

"Yeah."

"Anton?"

"Come on, Cous... of course, wala! Actually, I knew her. We lived on the same village before. Just wanna help somebody I used to know."

Lumapit na ako sa table niya at tinignan ang lagay niya. "Miss?"

No response. And I don't need any, kaya kinuha ko na ang gamit niya at binuhat siya.

Mag-react man siya or not, I don't care. She's drunk and I'm a good-hearted man. As

always, hahaha!

"I think, you need a helping hand here," sabi agad ng pinsan ko nang makasalubong

ko siya sa pinto ng bar palabas.

"Nagkaroon ka na naman ng sariling mundo, Tony-boy," masayang sinabi ng pinsan

ko sa 'kin.

I smiled. I guess, she's right. Ni hindi ko na nga napansin na matao pala sa loob ng bar.

Feeling ko kasi, kami lang dalawa ang nandoon kanina. Ni hindi ko nga narinig yung

mga music ng DJ. The place is so quiet while I'm staring at her.

I don't know how... I don't know why...

Theory of relativity?

Or...

Magic, I guess?

"Just make sure, no fooling around," huling paalala ni pinsan pagkatapos niyang

buksan ang pinto ng kotse ko.

"No fooling around," I repeat. Nilapag ko na siya sa passenger side at nilagyan ng

seatbelt. "Tomorrow. Agreement," huling paalala ko kay pinsan.

"Yes, tomorrow. Ingat ka pauwi. And, no--"

"Fooling around, yes. Good night, Cous." Sumakay na ako ng kotse at nagdrive na

pauwi sa pad ko.

I can't help myself not to smile right now. Wala akong balak na masama sa kanya or

anything. I just want her to be safe, that's all.

Well, I know it's more than just her safety... self-satisfaction for me and a little bit of

happiness might be on top of the list on my reasons.

Nakaabot na kami sa bahay and nagpapasalamat talaga ako sa architect ng family

namin na gumawa ng pad ko as graduation gift ng parents ko. Naka-automatic lahat

kaya hindi ko na kailangan pa ng magbubukas ng pinto para sa akin habang buhat

siya. I so love my life.

"Harvey... Don't leave me, please..."

I stopped for a moment and think...

I know kanina pa niya binabanggit ang kung sino mang Harvey na 'yon, but there's

something inside me na nao-offend everytime na lalabas sa bibig niya ang pangalan

ng dahilan kung bakit siya wasted tonight.

Nilapag ko na lang siya sa sofa bed ko sa living room. Medyo bumilib ako sa kanya

dahil hindi siya ang tipo ng nagkakalat kapag nakainom.

__________________________________________________

The Absolute ValueBasahin ang storyang ito ng LIBRE!