Ringtone

11 1 0


D.O's POV
= As I woke up early 5:43 am, walang pumasok sa isip ko kundi si Kamara.

Iniisip ko kung ok lang ba siya

Kung maayos ang pakiramdam niya

At kung maayos na ba ang puso niya.

Bumaba ako sa 1st floor ng bahay at dumeretso sa sala.

Nagtimpla ako ng kape.

Naupo ako sa sala at iniisip ko si Kamara.

Only if I can heal her aching heart.

It would be so easy to get her back to her usual self.

Habang humihigop ako, naisip ko yung kasal.

Bigla akong napaso sa init ng kape.

Oh no!

Today is the wedding.

Pilit kong tinatawagan ang cellphone ni Baekhyun kahit imposibleng makokontak ko pa siya.

Pero who knows kung may sumagot?

Ang kaso wala.

Kung alam lang talaga ni Sehun ang nangyayari ngayon, sigurado akong pagbabayarin niya si Baekhyun dahil sa ginawa niya.

Ang kaso, di ko mahanap si Sehun.

Siyam na araw na lang ang natitira sa dalawang linggo niya.

Sana di pa huli ang lahat.

Pagsapit ng 11:30 am, lumabas ako ng bahay at sumakay sa taxi papuntang bahay nila Kamara.

Pagdating ko run,

Buti na lang di uminit ang ulo sakin ni Luhan.

Akala ko kasi eh.

Pero nababasa ko sa mukha niya na masayang-masaya siya.

Di ko rin alam kung bakit.

Luhan, maaari ko bang makausap si Kamara?  -me

Sure! Nasa kwarto siya.

Sabi niyang nakangiti

Bakit ngumingiti ka pa? - me

Wala ka na dun. Kung gusto mong kausapin si Kamara, pumunta ka na. Baka bigyan pa kita ng time limitation sa pakikipag-usap sa kanya - luhan

Umakyat ako sa itaas.

Kumatok ako sa pinto.

Walang sumasagot.

Bigla na lang akong pumasok.

And....

I saw her...

Looking at a picture frame in her hands.

Tears fell down.

And she even wiped the frame and hugged it.

Kamara -me

Napalingon siya sakin at pilit pa niyang itinatago ang frame sa likuran niya.

Sorry kung naistorbo man kita - me

Tumahimik lang siya.

Kamara, wag mo nang itago. Alam kong si Baekhyun ang nasa picture na nasa likuran mo - me

Nilabas niya yung frame.

Si Baekhyun nga yun.

Mahal mo parin ba siya? -me

MemoriesBasahin ang storyang ito ng LIBRE!