Sunrise : Way Down

6 1 0


D.O's POV

= Maaga akong pumunta sa bahay nila Kamara.

Pinindot ko yung doorbell.

Dingdong!

Dingdong!

Dingdong!

Bumukas yung gate.

At si Luhan ang nadatnan ko.

Nandiyan ba si Kamara? -me

Bakit mo naman tinatanong?

Maangas niyang sabi.

Luhan, tinatanong kita,  nandiyan ba siya? -me

Wala siya rito. Tumakas na naman.
Lagi na lang. Madami siyang tinatago sakin -luhan

Nasan na siya? -me

Bakit mo ba tinatanong sakin?  May date ba kayo? Girlfriend mo ba siya?! -luhan

Hah?? Girlfriend?? Kelan pa? Luhan,,,, kung nagseselos ka sa sitwasyong iba na ang lalakeng pinapansin at minamahal ni Kamara, well, what's the point??
Di naman kayo diba?? -me

Agad niyang hinila yung kwelyo ko nang sobrang lakas.

Kung nagseselos man ako, well, what's the point???! Wala ka namang karapatan para makialam sa damdamin ng iba, hindi ba??

Sumbat niya sakin.

Itinulak niya ako.

He closed the door.

At may narinig akong boses pa ng isang lalake sa loob.

Yung tipong sobrang mababaw.

Yah I know that kind of voice.

It's Chanyeol's deep voice.

Hinanap ko si Kamara. Kung saan-saan.

Pumunta ako sa lugar na kung saan pwedeng magkita si Baekhyun at Kamara.

Una kong pinuntahan ang mall,

No signs of them.

Second sa Nami.

Wala parin

Third, sa bahay ni Baekhyun.

Ang kaso, locked ang buong bahay.

I immediately run into the park.

Hayun nga sila.

Nanonood ng beautiful sunrise.

Kamara's POV
= Nagkasundo kami ni Baekhyun na magkikita kami sa park ng 5:30 am.

Ofcourse ayaw ni Luhan na umaalis ako nang maaga.

Kaya tumakas na ako.

Paglabas ko palang ng gate, nakita ko si Baekhyun na nakatayo sa labas ng bahay naghihintay para sakin.

Naka red t-shirt at black fitted pants.

He waved at me.

And I smiled.

Tumakbo ako papunta sa kanya at,

Niyakap ko siya.

Nang mahigpit.

Tara na, baka mahuli pa ako ni Luhan

Mahina kong sabi kay Baekhyun.

Kumapit ako sa kamay niya.

MemoriesBasahin ang storyang ito ng LIBRE!