10.Bölüm

2.8K 144 21

Burcu
Öpmüştü beni. Dudaklarımı dudaklarımda hissettiğimde sanki ayaklarım yerden kesilmişti. Havalara uçmuştum. Dudakları beni büyülemişti. Kendime hakim olamadan ellerimi saçlarında gezdirerek boynundan tuttum ve karşılık verdim. Dudaklarını gittikçe daha sert bastırmaya başladı. Yüreğim nerdeyse yerinden çıkacaktı. Ellerini belime sarıp beni daha da kendine çektiZ. Bayışacak durumdaydım. Dudakları beni büyülemişti. Berkin büyüsü altındaydım. Tutkuluca öpmeye devam ederken, diğer taraftan da belimi okşuyordu. Beni öpmesini hayal ettiğimde hiç bu kadar başdöndürücü olacağını düşünmemiştim. İlk öpücüğüm onundu ve bir tek dudaklarıyla beni deli etmeyi başarmıştı. Her yerim yanıyordu. Beni kendi bedeniyle kapı arasında sıkıştırarak ayaklarımı kavrayıp belimi kapıya yaslayınca ayaklarımı beline sardım. Durmadan öpüyordu beni. Dudaklarımdan ayrılıp boynuma geçince başımı arkaya atarak gözlerimi kapadım. Yasaklanmış cennetteydim sanki. Yapmamlıydım, durdurmalıydım onu, o beni sevmiyordu, onun Simgesi vardı. Ama o kadar kendimde değildim ki, haraket edemiyordum. Tamamen Berkin etkisi altındaydım. Berkin boğazında çıkan sesle irkildim ve sanki üzerime biri soğuk su döktü. Gözlerimi kocaman atıp Berki ellerimle boynumdan iterek ayaklarımı yere koydum ve kenara çekildim. O da soru dolu gözleriyle bana bakıyordu. Bense sadece şaşkın şaşkın kalmıştım. Ellerimi dudaklarıma getirdim. Hala öpücüğünü hissede biliyordum. Sinirle Berke baktım.

"Sen naptığını düşünüyorsun? Sen me hakla beni öpersin, Berk? Daha dün çok aşık olduğun sevgilin vardı, şimdi gelip beni mi öpüyorsun?" Gittikçe sesim yükseldi. Bir anlık donup kaldı. Sonra bir adım atarak bana yaklaştı.

"Evet dün sevgilim vardı, ama bu gün yok. Çünkü sana iğrenç bir şey yaptı ve ben seni o kadar kırdığına dayanamadım. Ancak o olaydan sonra benim için ne kadar değerli olduğunu anladım, Burcu, özür dilerim" diyerek ellerini saçlarımın arasında gezdirdi. Sözleri iliğime işlemişti ama izin vermemeliydim. Gözlerinde aşk görmüyordum. Evet belki bana karşı bir şeyler hissediyordu. Evet belki beni öpmüştü, isteyerek öpmüştü ama ben onun bana aşk ve sevgiyle bakmasını istiyordum. Yavaşça yüzümü kenara döndürüp ellerini ittim. Gözlerimin yandığını hissettim ama ağlamayacaktım.

"Yapma, Berk, lütfen bunu bana yapma. Sen bana aşık değilsin" dediğimde elini yanağıma koyarak başımı yüzüne döndürdü. Gözlerinde bir şeyler parlıyordu evet, ama istediğimi daha göremiyordum. Zaten nasıl beklerdim ki? Daha sabah ayrılmış sevgilisinden. Yüzümdeki acıyı görünce gözlerime bir hüzün çöktü.

"Burcu, tamam sana aşık olmayabilirim, ama, ben sensiz yapamam, çok değerlisin, çok hoşlanıyorum senden ve hayatımı artık sensiz göremiyorum. Demin seni başka adamla gördüğümde nerdeyse çıldırdım ve işte o an anladım ki, ben seni başkasıyla görmeye dayanamam. Tamam, bencil olabilirim, ama sana geldiğinde bencilim evet. Ben seni istiyorum, arkadaş olarak değil, yanımda istiyorum" dediğinde kalb atışlarım hızlandı. Bayılacaktım nerdeyse. Ama kendimi kontröl altına almalıydım.

"Berk ben bile bile kendimi bu ateşe atamam. Üzgünüm. Ben bir daha incinmek, kırılmak istemiyorum" dediğimde gözlerinde bir şeyler kırıldı. Ama yapamazdım. Ben artık üzülmek istemiyordum ve eğer Berk benimle gerçekten olmak istiyorsa, bana ispatlardı. Parmaklarımın uçlarına kalkıp yanağına öpücük kondurdum. Oysa kala kalmıştı orda. Üzgünce gülümseyip kapıyı açarak kendimi dışarı attım. İçeriye koşarak çantamı alıp gitmek istediğimde Hande çıktı karşıma. Bembeyaz yüzümü görünce kaşları çatıldı.

"Burcu, iyi misin?" Dolu gözlerle kafamı salladım. Tam da gidecekken kolumu tuttu.

"Dur ben de geliyorum"

"Kapıda bekliyorum seni" diyip kendimi kapıya atınca üzgün Berkle karşı karşıya geldim. Bir an öylece gözlerinde kayboldum. Ne kadar çok üzüldüğünü görebiliyordum ve bu benim kalbimi daha da çok acıtıyordu, ama başka çarem yoktu. Artık hırpalanmak istemiyordum. Ağzımı açıp bir şey söylemek istediğinde kafamı salladım ve hızla yanından geçerek bardan çıktım. Dışarıda Hande beklerken derinden soğuk sonbahar havasını ciğerlerime çektim. Kalbim hala durmamıştı. Berkin dudaklarının etkisi geçmemişti. İlk öpücüğümün bu kadar güzel olacağını hiç bir zaman düşünmezdim. Ama Berke ait olduğu için sevinmiştim. Birlikte olmasal bile, kendime saklayabileceğim bir anı vardı onunla. Eminim, ömür boyu hatırlayacak bir kaç dakikaydı bizimki. Berk benim ilkimdi ve hep öyle olarak kalacaktı. Murata hiç bir zaman beni öpmesine izin vermemiştim. Sanki hissediyordum bir şeylerin yolunda gitmediğini. Ama Berke koşulsuz sorusuz sanki kızıldan tabakta karşısına koymuştum kendimi. Salak gibi hissediyordum kendimi, ama Berkin de benim üzerimde etkisi buydu.
Handenin gelişi fikirlerimi böldü.

Bir sonbahar hikayesiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!