İyi geceler ORTAKLARIM!

Memleketten henüz dönebildik ev işlerinden artı kalan zaman süresince bölüm yayınlamak istedim. Sizleri beklettiğimi biliyorum ama orada internet yoktu maalesef.

Güzel haberler ile döndüğümü düşünüyorum ve küçük bir açıklama yapmak istiyorum. Yeni bir hikâye yazmaya başladım. Ne zaman yayımlarım henüz bilmiyorum ama bunu sizinle paylaşmak istedim. Hikâyenin adı 'Hayallerin Doruğunda' daha detaylı bilgi almak için twitter üzerinden açtığım @H_Dorugunda sayfasını takip etmenizi öneririm. Şimdilik gidiyorum. Kendinize iyi bakın.

Bu bölümün ithafı 'the_merve' a gidiyor.

Keyifli Okumalar ORTAKLARIM!


Şimdi gemisi limana yanaşmış, halatlarını bağlamış, karaya sağlam bir şekilde ayak basmış bir kaptan gibiyim Kerem'in kollarında, başımı koyduğum göğsü limanım, kolları beni güvende tutan halatımdı. Başımı her omzuna yaslayışımda kendimi huzurlu hissediyordum. Güvenliydim. Korumasız olduğumu düşündüğüm bir an bile olmuyordu.

Güvenin kollarındayım, huzuru hissettiğim zamandayım. Aşktayım şimdi.

"Demek baba olmak istiyorsun." Diyorum Keremin yanağına öpücük kondururken

"Kız babası." Diyerek beni düzeltmeye çalışıyor.

"Kız mı? Bir kız daha istediğini bilmiyordum. Bundan bana hiç bahsetmemiştin!" diyorum Keremin kollarından sıyrılıp dirseğime yaslanarak

"Sen vurulduğun güne kadar düşünmüyordum zaten, özellikle kız çocuğu olayını ama o gün tüm düşüncelerim değişti."

"Ne oldu ki o gün?!" diyorum merakla, ben ameliyathanedeyken olmuş olmalı bir şeyler.

"Meral Hanım senin o gün miden bulanınca hamile sanmış. Hamile olsaymışsın bebeğimiz ölebilirmiş. Seni hamile düşündüm. Karnı burnunda, daha sonra bir kız çocuğu düşündüm ileri zamanlarında, kıvırcık saçlı bir kız, aynı sen gibi, gözleri kahverengi, saçları siyah ve kıvırcık. Ah, senden ne de güzel anne olur."

Kerem'in dediklerini gözlerimi kapatıp hayal etmeye başlıyorum. O anlar gözümün önüne gelirken elim bir anda karnıma gidiyor. Gözlerimi hala kapalıyken Kerem'in ellerini de karnımda hissettiğimde gözlerimi açıyorum.

"Senden de harika bir baba olur. Olmuşta. Kız mı olur erkek mi bilemiyorum ama bebeğimiz çok şanslı olacak. Hep kaderinin bana benzeyeceği bir çocuk dünyaya getireceğimi düşünürdüm ama senden sonra bu düşüncemden eser kalmadı."

"Unut o düşünceleri Zeynep, ben seni şans eseri buldum, kaybetmeye de niyetim yok. Sen benimsin Zeynep, seni kimselere bırakmam." Diyor Kerem karnımdaki elini yukarı çıkarıp avuç içi ile yanağımı severken

"Hayatıma iyi ki girdin Kerem, iyi ki benim oldun. Beni sevdiğin için teşekkür ederim."

"Seni sevmeyen ölsün!" diyor Kerem ve ikimizde gülmeye başlıyoruz. "Ama şöyle de bir durum var güzelim, bizi henüz kimseler bilmiyor ve artık tüm herkes bilsin istiyorum. Aslında bizi biliyorlar bence, tek yapmamız gereken ortaya çıkmak. Kimselerin görmediği yerde durup arada bir kadrajlara yakalanmaktansa, çıkar herkese boy göstermeyi tercih ederim."

"Şu tüm sokaklar bizi görsün hesabı diyorsun yani." Diyorum gülerek

"Aynen öyle, İstanbul'un tüm sokakları bizi görsün. Balat'a falan gideriz. Âlem gerçek aşk görsün!"

Ya Sen Olmasaydın? (Düzenleniyor)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!