Bölüm-30) Geçmiş

37.2K 2.4K 248

''Aras bir şey söyliyim mi?'' başını salladı

''O gün annemle konuşmuştum'' dehşetle dolu bir ifadeyle bana döndü.

''Ben seni annenden mi kıskandım?'' gülmemek için kendimi sıkıyordum.

''Evet'' kahkaha atmaya başladım. Aras bir süre bana bakıp kahkaha atmaya başladı. Kahaha atmaktan karnıma ağrı girince. Arkama yaslandım. Dizlerime başını koyunca gülümsedim ve saçlarıyla oynamaya başladım.

''Seni ne kadar özledim biliyor musun? Her gün ağladım senin için''

''Bayıltılmadığım zmanlar bende seni çok özledim. Son bir haftadır bayılmış bir halde yerde yatıyordum'' bir şeyler mırıldandı ama anlamadım. Kucağım iyice yerleşip gözlerini kapadı. O uyuyana kadar saçlarıyla oynadım. Uyuduğundan emin olunca bende koltuğa kafamı dayadım ve uykuya daldım.

Yerin sallanmasıyla gözlerimi açtım deprem oluyordu! Hızlıca Aras'ı uyandırdım.

''Aras deprem oluyor!'' hızlıca gözlerini açtı. Yukarı gidip diğerlerinide uyandırmalıydım.

''Aras elimi tut ve yanımdan ayrılma!'' başını sallayıpca etrafımızda bir kalkan oluşturup yukarı.

''Aras kalkan yapmayı biliyorsun değil mi?'' başını salladı.

''Sen erkekleri kalkana al ben kızları hadi!'' kızların yanına gittim. Masanın artına girmişlerdi. Yer ayaklarımdan kayarcasına sallanıyordu.

''Kızlar yanıma gelin!''

''Deprem oluyor Melisa!''

''Kalkan yaptım hadi gelin dedim!'' birbirlerine bakıp yanıma geldiler.Odadan çıktım Aras'ın elini tuttum.

''Birbirinize olabildiğince yakın durun ve herkes el ele tutuşsun!'' Hepimiz el ele tutuşup kalkanın gücünü arttırdık yavaş ve dikkatli adımlarla evden çıkıp bahçeye geldik. Herkes bahçedeydi.

''HERKES BUrAYA GELSİN VE EL ELE TUTUŞSUN OLABİLDİĞİNCE YAKIN DURUN!'' Diye bağırdım. Herkes el ele tutuşmuştu

''Olabildiğince birbirinize yaklaşın!''dedim ve Aras'a doğru kaydım. teleşlandım.

Bir bina bize doğru eğilmeye başlayınca

''Birazdan olacak şeye direnmemiz lazım. Hadi biraz daha yaklaşın ve ellerinizi sakın bırakmayın!'' diye bağırdım. Bina üstümüze doğru eğilmeye devam edince Aras'a döndüm. Belki biraz daha güçlendirebilirdik kalkanı? Hiç düşünmeden Aras'ın dudaklarına yapıştım, karşılık vermeyincce tuttuğum elini sıktım karşılık vermeye başlayınca kalkanın rengi maviden ışık saçan bir beyaz renge büründü. Amacıma ulaşmıştım. Bina üstümüze düşünce, Aras geri çekilmeye çalıştı ama onu kendime çektim. En azından bina üstümüzden düşene kadar... öpüşmemiz gerekiyordu. Geri çekilip yanımızdaki kişilerin ellerini birleştirdim ve dairenin ortasına çektim Aras'ın kulağına yanaştım.

''Aklından en güçlü duygularını geçir sinir, öfke, aşk fark etmez bu kalkanı güçlendirmeliyiz. Hızlıca başını salladı ve dudaklarımızı buluşturdu. Hiç olmadığı kadar sert öpüyordu. Ah, yarın dudaklarım şişecekti! Olabildiğince ona ayak uydurmaya çalışıyordum. Kalbim aşırı derecede hızlı atıyordu. Dudaklarından dudaklarıma elektrik geçiyor gibi hissediyordum. Gözlerimi açtığımda kalkanın etrafa mavi, siyah ve beyaz ışıklar saçtığımızı fark ettim. Mavi mi?! Binanın üstümüzden düştüğünü fark ettiğimde geri çekilmeye çalıştım ama beni kendine bastırdığı için geri çekilemedim. Herkesin bize baktığını düşünüyordum ama etrafımızda sipsiyah bir daire oluşunca bizi göremediklerini anladım. Geri çekildim, derin nefesler almaya başladım. Klbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu gözlerimi ona çevirdiğimde nefes alamadığımı hissettim ama gözlerii ondan ayıramıyordum.

Elementler AkademisiWhere stories live. Discover now