Hoofdstuk 43

496 31 12

Ik tik razend snel Dean's nummer in. Ik druk mijn telefoon zo hard tegen mijn oor dat het pijn doet. Ik hoor de piep langzaam over gaan.

' Kom op Dean. Neem op.' Fluister ik ongeduldig. Na een aantal piepjes hoor ik eindelijk zijn stem.

' Met Dean..'

' Dean! H-'

' Ik ben er nu niet, je weet wat je moet doen.' En dan hoor ik een andere piep. Ik druk zuchtend het gesprek weg. Stomme voicemail. Heel even overweeg ik naar hem toe te gaan, maar dan bedenk ik me dat Eduard mischien buiten is om me op te wachten, en dan laat ik Cal weer alleen. Ik kijk morgen ochtend wel even wat ik ga doen.

Ik trap m'n schoenen uit en kruip onder de dekens. Ik sluit mijn ogen.

De volgende ochtend word ik wakker van het gestommel van beneden. Mijn ogen gaan wijd open. Godverdomme, het is vast Cal. Ik overweeg even om naar beneden te gaan, maar Cal komt er beneden vast wel uit. Ik sluit mijn ogen weer. Ik zucht en draai me om en verstop mijn hoofd in het kussen. Twee seconden later hoor ik Cal gillen. Ik ben meteen uit mijn bed en hol de trap af naar beneden.

' Cal!' Roep ik angstig door de woonkamer. Cal komt met tranen in zijn ogen de woonkamer binnen. Zijn gezicht straalt angst uit. Hij is doodsbang.

' Wa..' Begin ik mijn zin maar ik word al onderbroken door hem omdat hij iets in mijn hand duwt. Ik kijk hem even verbaasd aan, en kijk dan naar het voorwerp dat in mijn handpalm ligt. De eerste paar seconden bestuurdeer ik het totdat ik het door heb wat het is. Ik slaak een kreet en laat het op de grond vallen.

' Dat is ... Da-' Ik kom niet uit mijn woorden terwijl ik naar de vinger van mijn moeder kijk die op de grond ligt. Dan voel ik een enorme misselijkheid opkomen. Ik ren naar de wc. Er komt een enorme hoeveelheid maagzuur naar boven. Ik veeg snel de haren uit mijn gezicht en ga versuft tegen de muur zitten. Cal komt in de deuropening staan.

' Is dat wat ik denk dat het is?' Vraag ik met opkomende tranen. Cal kijkt naar iets in zijn handpalm.

' Cal! Gooi het weg!' Zeg ik snel wanneer ik het me bedenk dat het de afgezaagde of afgeknipte vinger is. Cal kijkt me boos aan.

' Wat is er aan de hand Chloé? Waarom krijgen we een vinger van mama gestuurd via de post? Wat is er met ze? Waar zijn ze? En wie the hell is Eduard?' Vraagt hij woedend en wanhopig. Als hij de naam Eduard laat vallen kijk ik hem met grote ogen aan.

' E-Eduard?' Herhaal ik hem. Ik sta razendsnel op en pak de vinger van Cal over. Ik ren naar de keuken en pak een stuk keukenpapier. Ik wikkel het om de vinger en stop het in mijn zak. Cal kijkt me verbaasd.

' Ik wil dat je naar oma gaat. Je moet nu niet alleen zijn en op een veilige plek.' Beveel ik Cal. Ik ren de hal in en pak mijn jas. Cal pakt me stevig vast.

' Waar ga jij naar toe?' Vraagt hij dan. Ik  trek mijn jas goed en open de deur.

' Naar de politie.'

Als ik in het bos ben, pak ik mijn telefoon. Ik toets het nummer van Eduard in en druk het tegen mijn oor. Ik alsof ik in brand sta. Ik ben woedend.

' Heb je mijn post ontvangen?' Vraagt Eduard geamuseerd aan mij.

' Als er ook maar iets ge-'

' Zover komt het niet. Nou ja, dat ligt eigenlijk aan jou.' Zegt hij langzaam.

' Als jij ze ook nog maar iets aandoet, kom ik mezelf helemaal niet uitleveren.' Zeg ik snuivend.

' Nee, nee, nee.. Zo werkt het niet Chloé. Als jij jezelf niet komt uitleveren, krijg je zometeen een tweede vinger.. en een derde en dan een hand e' En dan stopt hij met praten. Ik luister afwachtend naar de stilte aan de andere kant.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!