Bu benim son şiirim, yazmıyorum artık,
Sayfalar sessiz kalsın, kalemim ise kırık.
Yazsam da yazmasam da dünya aynı dönüyor,
İçimdeki bu yangın, duyulmadan sönüyor.
Döksem neye yarar ki gönlümdeki yarayı?
Gören olmadıktan sonra kim siler bu karayı?
Sen o aydınlık göklerin, güneş kokan kızı,
Bense derin boşluğun, hiç dinmeyen sızısı.
Hani demişler ya; "Bakmayacaksa o gözler,
Al canımı kurtar beni", bitti artık bu sözler.
İşte tam o raddede, o son duraktayım,
Kelimeler tükendi, derin bir uykudayım.
Bu benim son şiirim.
M.M.
Allaha emanet olun!!👋🏻👋🏻
