32. Levi: All you need is... live televisie

2.6K 208 23

32. Levi: All you need is... live televisie

Hij was zo ontzettend zenuwachtig geweest voor dit moment, deze avond, en hij had Zoë minstens tweehonderd keer vervloekt deze week. En toch... Hij had dat nummer voor haar gezongen zonder voorbereiding. Het was eigenlijk een impulsieve actie geweest door dat te doen en daarom was hij er niet zenuwachtig voor geweest. In elk geval niet meer dan hij al was. Hij had besloten om het nummer te zingen voor Zoë, omdat het klopte. Het klopte met hoe hij zich over haar voelde en dankzij haar. Ze had zijn hart gestolen. Stole my heart. Levi had nooit verwacht dat iemand dat zou kunnen en zeker een Zoë niet, maar het was haar op de een of andere magische wijze toch gelukt.

'Je bent hier,' mompelde hij tegen haar lippen. Zijn handen aaiden over haar haar.
'Natuurlijk ben ik hier,' fluisterde ze. 'De vorige keer was ik ook hier. Ik laat je toch niet alleen gaan, gekkie.'

'Niet?' Zijn stem was onvast, onzeker.

Hij wist niet meer wat hij over haar moest denken, wat hij van haar moest vinden.

'Nee, niet. Goed, ik ben bedreigd door Liv, omdat dit min of meer mijn schuld is. Maar ergens snap ik het wel. Ik ben blij dat ik gekomen ben.'

Ze leunde tegen hem aan, haar armen om zijn lichaam. Toen werd er gekucht en Levi keek recht in de ogen van een hele grote en dikke beveiliger die hen dreigend opnam.

'Zou u mee kunnen komen?' De man had een zware stem.

Even keek Levi naar het publiek dat nog altijd joelde en hysterisch was. Toen gleden zijn ogen naar de jury die elkaar vertwijfeld aankeek. De beveiliger tikte nog een keer op zijn schouder.

'U moet echt meekomen,' beval de man. Toen gingen zijn ogen naar Zoë. 'En u ook.'

Ze werden naar een klein kamertje gebracht waar een tafel met vier stoelen stond en het deed Levi wel een beetje denken aan iets uit een politieserie. Zat hij nu echt in de problemen?

Hij duimde onder tafel, terwijl hij hoopte dat ze genadig zouden zijn. Natuurlijk had hij moeten weten dat dit gevolgen had, maar hij had er niet over nagedacht. Hij dacht nooit na over de gevolgen.

De deur vloog open en een kale man stapte de ruimte in. Hij was in pak, net als de beveiliger, maar hij leek geen beveiliger te zijn. Misschien kwam dat door het klembord in zijn handen. Levi pakte Zoë's hand en hij voelde het meisje trillen onder zijn aanraking. Het was zijn schuld dat zij nu ook in de problemen zat.

'Zij heeft niets gedaan,' begon hij, maar de kale kapte hem af met een handgebaar.

Hij ging tegenover hen aan tafel zitten en legde het klembord neer. 'Het podium op stormen tijdens een live-show is niet niets, meneer Roberts.'

'Zeg maar Levi.'

'Levi. Goed. Ik ben Jan.' De man keek naar het papier voor zijn neus. 'Je realiseert je waarschijnlijk niet hoe dom je actie geweest is. Bij live televisie kun je niets knippen, niets monteren, dus we hebben meteen na jouw actie de reclame ingeschakeld.' Hij keek hen dreigend aan. Zoë leek een beetje te krimpen toen Levi naar haar keek. 'We hadden geen andere keuze.'

'Sorry,' mompelde Levi zachtjes. 'Het was niet mijn -'

De man hief zijn hand ten teken dat de jongen zijn mond moest houden. 'Gelukkig voor jou zijn de meeste kijkers dol op programma's als All you need is love en werd er massaal getwitterd over jouw actie waardoor onze kijkcijfers de laatste minuut van je nummer vervijfvoudigden en iedereen vond je actie waanzinnig romantisch en schattig.' Jan haalde een gloednieuwe smartphone uit zijn zak. 'Ik citeer nu een paar tweets van mensen. 'O, wat is het een schatje! Mag ik ook zo'n vriendje? hashtag thevoice.' 'Levi, <3 u.' Het lijkt er dus op dat het allemaal goed uitgepakt is uiteindelijk. Je hebt geluk gehad, jongen. Als dit ons geld gekost had, dan had jij moeten betalen.' De man liet zijn ogen opnieuw over hem glijden en toen over Zoë die harder in Levi's hand kneep. 'De volgende keer kom je er dan ook niet zo gemakkelijk af. Laat dit een les zijn.'

Roberts #2: Stole my heartLees dit verhaal GRATIS!