"අරූ අර මොනවද තමුසෙ එක්ක කුටු කුටු ගෑවේ !"
" කවුද"
"සමීර"
" කොයි වෙලේද........."
" අයිසෙ මේ බබා වෙන්න එපා.....තමුසෙ දන්නවනෙ කොයි වෙලේද කියලා...."
"අහ් උදේද"
"ඔව්"
" මුකුත් නෑ අනේ....මොනාද මන්දා ඕපදූප ලොට් එකක් ...."
"මොනවද"
" මොන්..මොනවද"
" මටත් කියනවා ඉතින් අහගත්තු ඕපදූප ටික"
"මට මතක නෑ ඒ ඕවා!"
" බබානේ ඔයා....ඇඟට පතට නොදැනී බොරු කියන්නත් පටන් ගත්තද දැන්"
" ඇත්ත කිව්වේ........"
" මට කියන්න බැරි දෙයක්ද ඌ කිව්වෙ..."
" නෑ අනේ.......වැඩකටවත් ඇති මගුල් නෙමේ......දන්නැද්ද....."
" දන්නැති නිසානේ අහන්නෙ....එක්කො මං මෙච්චර අහන එකේ ඔයාම මට කියන්න චූටි මහත්තයා.......නැත්තම්.......දන්නවනේ........."
" නැත්....ත්...නැත්ත...නැත්තම් ම්..මො..මොකක්ද ......."
" මං සමීරගෙන් අහන්නම්.....සිම්පල් ඈස් දැට්........"
"අහලා......."
" ඩිසපොයින්ටඩ් උනොත් මං ඌටත් දෙනවා මාරුවක්..........කොලඹ ගාටන්න ඕන නෑ කොල්ලා එතකොට......."
" අනේ මේ...!!"
" ඇයි මොකො.......ඌ නැතුව ඉන්න බැරිද......."
" මට දැන් මනුස්සයෙක් එක්ක කතා කරන්නවත් බැරිද කියන්නෙ එතකොට..........මොන කෙහෙල්මලක්ද සර් මේක"
" තමුසෙට ඕන එකෙක් එක්ක තමුසෙ කතා කරනවා.....මට මොකෝ.......හැබැයි ඒ කතා කලේ මොනවද කියලා මං ඇහුවම බ බ බ කියන්නැතුව එකපාරින් උත්තරත් දෙන්න ලෑස්ති පිට ඉන්නවා........මේ උබට මං ඇඩ්වයිස් කරන ෆස්ට් ඇන්ඩ් ලාස්ට් ටයිම්.........යූ නෝව්නෙ............මාව තරහ ගස්සන්නෙපා චූටි මහත්තයා........ම්...."
" මොන යකෙක් වැහිලද මං දන්නෙ නෑ උදේ ඉඳන්....මාව කන්න හදනවා......."
" කන්න.....හහ්......කන්න පටන් ගත්තෙ නෑ මං තාම තමුසෙව.......කොනක ඉඳන් මං තමුසෙව කන්න පටන් ගන්නෙ මං කියන දේකට පිටින් ගිහින් තිබ්බ දවසකට තමා........."
YOU ARE READING
හිතාදර / Hithadara
Non-Fictionහිතාදර මනිත්, ඔයා දන්නවද....ජීවිතේම දුක් විඳපු මනුස්සයෙක්ට සතුට එන්නේ හරි හෙමීට.........ඉතින් මං හැමදාම හිතුවේ කමක් නෑ හිමීට හරි පුංචිම පුංචි සතුටක් හරි එනවනේ කියලා........ඒත්........ඒ විශ්වාසෙත් හැම තප්පරේම හිතින් ඈතට ඈතට යනවා.......මොකද කරන්නේ මං...
