နှင်းဆီညသန်းခေါင် ရေဆာလို့ အောက်ထပ်ရေဆင်းသောက်ချိန် ကိုကိုတို့အခန်းနားကအဖြတ် တံခါးအနည်းငယ်ဟနေ၍ ချောင်းကြည့်ရာ အစ်မဖြစ်သူက ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ကိုကို့လီးပေါ်တက်ခုန်နေတာဖြစ်သည်။
"အား ကို ကို့လီးကြီးက ကောင်းတယ် အား"
"ကောင်းရင် အားရပါးရတက်ဆောင့်စမ်းကွာ"
အခန်းတံခါးပွင့်နေတာမို့ သူတို့လိုးသံသည် အကျယ်ကြီးကြားနေရသည်။ အစ်မဖြစ်သည်သူ့ရဲ့အမွှေးအနည်းငယ်နဲ့ဖူးဖူးကြီးဖြစ်နေသော စောက်ပက်ကြီးနဲ့ ကိုကို့လီးပေါ် တက်ခုန်နေပုံကြည့်ပြီး နှင်းဆီစောက်ပက်လည်းအရည်စို့လာကာ ယားလာသည်မို့ ရေဘူးကိုအောက်ချလိုက်ကာ ညဝတ်အိပ်ဘောင်းဘီတိုလေးကိုချွတ်ချလိုက်ပြီး စောက်စိကိုပွတ်ချေလိုက်သည်။
ကိုကိုသည် သူတို့အခန်းရှေ့မှာဘောင်းဘီချွတ်ကြီးနဲ့စောက်စိချေကာ ဖီးတက်နေသောသူ့ကိုမြင်ကာ သူ့မိန်းမဖင်ကိုပင့်ကိုင်လိုက်ပြီး နှင်းဆီအားစိုက်ကြည့်ကာ စောက်ပက်ကိုသူကိုယ်တိုင်ဆောင့်တော့သည်။ အလိုးကြမ်းသွားသည့် ကိုကို့ကြောင့် အစ်မဖြစ်သူမှာ တအားအားနှင်ကောင်းနေသည်ကိုနှင်းဆီမြင်ရသည်။ နှင်းဆီလည်း ကိုကိုကြည့်နေတာမို့ ထိုင်ချလိုက်ကာ ပေါင်ကိုကားလိုက်ပြီး ကိုကို့ကိုပြန်စိုက်ကြည့်၍ စောက်ပက်ကိုလက်ဖဝါးနဲ့ပွတ်ပြလိုက်သည်။
ကိုကိုသည် သူ့ကိုကြည့်ပြီး မေးရိုးများထင်းနေအောင်ထိအံကြိတ်လိုက်ကာ သူ့မိန်းမစောက်ပက်က်ုတဖောင်းဖောင်းနဲ့ပစ်ဆောင့်တော့သည်။
"ဝင့်ဝါ ကိုယ်တို့အသစ်ဆန်းလေးလုပ်ကြရအောင်"
"ဘယ်လိုလုပ်ချင်လဲ ကို"
ဘုန်းပြည့်သာသည် ကုတင်ဘေးကစားပွဲအံဆွဲတွင်ထည့်ထားသည့် eyesmask နဲ့ နားကြပ်ကိုယူလိုက်ပြီး ဝင့်ဝါကိုပေးလိုက်သည်။
"ဒါက"
"ကိုလုပ်သမျှကို ဝင့်ဝါကအေးဆေးလိုက်ခံစားပေး"
"အဟက် ကို့အကြိုက်ကထူးဆန်းလိုက်တာ"
"ရော့"
