"ဘယ်သွားမလို့လဲ နှင်းဆီ"
"သြော် ကျွန်တော် ကလောစျေးသွားမလို့"
"အေးအဲ့ဆို မင်းအစ်ကိုကိုခေါ်သွားပေးပါလား သူအဲ့စျေးကတို့ဟူးနွေးစားချင်တယ်ပြောနေတာ အစ်မကမအားလို့ ခဏနေ ခြံနေရာသွားကြည့်မလို့ ချိန်းထားတာ"
နှင်းဆီ ကိုကို့ကိုကြည့်လိုက်တော့ ကိုကိုကမျက်ခုံးပင့်ပြသည်။
"ရတယ်လေ ခေါ်သွားပေးမယ်"
"ဆေးအေး ကျေးဇူးပဲငါ့မောင်ရေ"
"ရပါတယ် အဲ့တာဆို အစ်ကိုအဆင်သင့်ဖြစ်ရင်သွားကြတာပေါ့"
နှင်းဆီနဲ့ ဘုန်းပြည့်သာလည်း ကလောစျေးသို့ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ကားကိုနှင်းဆီကမောင်းပြီး ဘေးတွင် ဘုန်းပြည့်သာကထိုင်သည်။ နှင်းဆီသည် ကားကိုစျေးသို့ဦးမတည်ပဲ လူပြတ်သည့်တောင်ကြားလမ်းဆီဦးတည်လိုက်သည်။
လူပြတ်သည့်နားရောက်တော့ ကားကိုဘေးကပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဘုန်းပြည့်သာပေါင်ပေါ်ခွထိုင်လိုက်သည်။
"အစောကြီးကိုဖာဆန်နေပြီပေါ့"
"အစောကြီးလည်း စောက်ပက်ကဆာနေတာပဲလေ"
နှင်းဆီ ဘုန်းပြည့်သာကိုနမ်းလိုက်ပြီး ဂုတ်ကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ချိတ်လိုက်ပြီး အငြိမ်မနေပဲ လီးပေါ်တည့်တည့်ကိုနေစောက်ပက်နဲ့ပွတ်လိုက်သည်။
"ထ နောက်ခန်းကိုသွားကြမယ်"
နှစ်ယောက်သား အနောက်ခန်းကိုရွှေ့လိုက်ပြီး အနမ်းကိုပြန်ဆက်ကာ တစ်ယောက်ခံတွင်းတစ်ယောက်မွှေနောက်ပြီး လျှာချင်းရစ်ပတ်ကာလိုးသည်။
"ပေါင်ဖြဲထားတော့ ကိုယ်စောက်ပက်ဆာပြီ"
နှင်းဆီဝတ်ထားသည့် ဘောင်းဘီကိုဆွဲချလိုက်ပြီး ခုံပေါ်တွင်ပေါင်နှစ်ခြမ်းကိုဖြဲပေးထားသည်။
"ဟား စောက်ပက်မဆေးထားဘူးပဲ ဖာသည်လေး စောက်ပက်အနံ့ကလှိုင်တက်နေတာပဲ ဖြန်း"
"ဟင့် မဆေးထားဘူး ကိုကို့မျက်နှာကိုမဆေးထားတဲ့စောက်ပက်ကြီးနဲ့ပွတ်ချင်လို့"
"ထွီ စောက်ပက်လေးကဖူးနေတာပဲ"
ဘုန်းပြည့်သာ နှင်းဆီစောက်ပက်ပေါ်တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးနဲ့စောက်ပက်အုံတစ်ခုလုံးကိုပွတ်နေသည်။
