ကျွန်တော့်နာမည် နှင်းဆီထိုက်ပါ။ နာမည်ကမိန်းကလေးဆန်လို့ထူးဆန်နေတယ်ထင်နေမှာပဲ။ ကျွန်တော့်မှာအဲ့ထက်ထူးဆန်းတာရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော်က ၁၀၀ မှာ ၁ ယောက်ဖြစ်တဲ့ဒွိလိင်လေ။ ဒွိလိင်ဆိုတာ ကျားအင်္ဂါရော မင်္ဂလာပါ ပါတဲ့လူမျိုးကိုခေါ်တာ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် လီးရော စောက်ပက်ရောပါတဲ့လူမျိုးပေါ့။ ကျွန်တော်အမေက ကျွန်တော့်ကိုယောက်ျားလေးလို့လူတွေကိုသိစေတာမို့ ကျွန်တော်ဟာလူတွေအမြင်မှာယောက်ျားစစ်စစ်ပါပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကအလှအပကြိုက်တယ်၊ ပန်းတွေကိုကြုက်တယ်။ အဲ့တော့လူတွေကကျွန်တော်ကို နွဲ့နေတဲ့ယောက်ျားလို့ထင်ကြတာ။
ကျွန်တော်ဒွိလိင်ဆိုတာ အမေကလွဲပြီးဘယ်သူမှမသိဘူး။ အဖေကကျွန်တော်မမွေးခင်ဆုံးသွားတော့မသိလိုက်ဘူး။ မေမေကအခုတရားစခန်းအပြီးဝင်သွားတာမို့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းပဲ။ ကျွန်တော်ကအရမ်းထန်တဲ့လူလေ။ အမေပေးထားတဲ့လယ်တစ်ကွက်ကအမြဲရေစိမ့်နေတာမို့ တစ်ခါတစ်လေဆို pad ခံထားရတယ်။ အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်းမို့ တစ်ချို့နေ့တွေဆို အဝတ်အစားတောင်မဝတ်ဘူး ထန်လာရင် ထန်တဲ့နေရာ စောက်ပက်ပွတ်တာဖြစ်ဖြစ်၊ နှိုက်တာဖြစ်ဖြစ်၊ လီးတုနဲ့လိုးတာဖြစ်ဖြစ် လုပ်လိုက်တာ။ လီးတုကလည်း အရွယ်စုံဆိုဒ်စုံကိုနေရာစုံမှာတစ်ခုစီရှိတယ်။ အိမ်လည်းဧည့်သည်မခေါ်တော့ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ချင်သလိုဖြစ်နေတာပေါ့ဗျာ။
ဒါပေမယ့် အခုကျွန်တော်နေချင်သလိုနေမရတော့ဘူး။ အိမ်မှာအစ်မဝမ်းကွဲတို့လင်မယားကအလုပ်ကိစ္စနဲ့ ကလောကိုရောက်လာကြတာ။ နှစ်လလောက်ကြာမှာမို့ hotel မှာနေရင်ပိုက်ဆံအရမ်းကုန်မှာဆိုပြီး အိမ်မှာလာနေချင်လို့ဆိုအကူညီတောင်းလို့ အိမ်ပေါ်တင်ထားရတယ်။ အစ်မဝမ်းကွဲတို့လင်မယားမှာ မိဘပေးစားလို့ယူထားရတာဖြစ်ပြီးတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မချစ်ကြပေ။ အစ်မယောက်ျားက နိုင်ငံရဲ့နံပါတ် ၁ ကော်ဖီထုတ်ကုန်လုပ်ငန်းစုကသားအကြီးဆုံး ဘုန်းပြည့်သာဖြစ်သည်။ အစ်မကတော့ အိမ်ခြံမြေပွဲစားပေါ့။ အခုဆိုအစ်မတို့လင်မယားအိမ်လာနေသည်မှာ ၁ ပတ်မျှပင်ရှိသည်။ အရာအားလုံးကပုံမှန်ဖြစ်ပေမယ့် အစ်မယောက်ျား ဘုန်းပြည့်သာနဲ့သူကတော့ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
