Bu son atdığım şiirin Türkcesii
Aşk ateşiyle yandırdılar beni, seni ilk gördüğümde,
Kirpiklerin ok, kaşların yay oldu vurdu kalbimden beni.
İçimden dedim: Aman Allah'ım, bu nasıl bir güzellik yaratmışsın özenerek, bezenerek,
Vuruldum işte o gün o güzelin bir bakışına bir gülüşüne.
O an dünya durdu.
Kalbim hızını artırdı.
Adım bile atamadım, gidemedim yanına. Korktum.
O bir saniye baktı ve gitti.
Ben ise saatlerce baktım ama gidememiştim.
Dedim bu bir rüyadır, gerçek olamaz.
Sevemem bir güzelin bakışını Mecnun gibi.
Gözlerimi kapattım ki unutayım o gözleri,
Bu his kalbimin kapısına gelip gitsin.
Kendi kendime dedim: Unut onu, ona aşık olamazsın!
Ama faydasız oldu, ne kadar hayır dediysem...
Her hayır deyişimde daha çok sevdim onu
Şimdi anladım, sevmek benim kaderimmiş...
