31: Zoë: Zijn hart gestolen

2.6K 225 65

'Zoë?' hoorde ze achter zich. Ze draaide geschrokken om. Een paar meter verder in de gang zag ze Levi een meisje op haar arm tikken. Die draaide zich verschrikt om en hij tilde verontschuldigend zijn handen op. Ze liet een opgeluchte zucht ontsnappen en liep verder naar buiten. Gelukkig had hij haar niet gezien, anders had ze Liv nog op haar dak gekregen. Ergens vond ze dat best een eng idee.

Terug in de trein kreeg ze een appje van Liv.
Zaterdagavond live-show. Battles. Zorg dat je er bent. Liv.
Het zag er onpersoonlijk uit en ze kreeg het gevoel dat het meisje haar niet mocht.
Hoe kom je aan mijn nummer? Zoë.
Ze snapte er niets van. Hoe kwam Levi's zusje aan haar nummer, want zij had het haar nooit gegeven. Haar mobiel piepte.
Uit de tel van mijn lieftallige broertje gejat natuurlijk. Het is trouwens om zeven uur. En Zo, hij doet wel stoer, maar ondertussen...

Zoë staarde met open mond naar het schermpje van haar telefoon. Wat bedoelde ze in godsnaam met "maar ondertussen"? Wat was er ondertussen? Het kon niet zijn wat ze dacht, want hij was ongelooflijk boos op haar, dus als Liv dat bedoelde had ze het gigantisch mis. Er was geen ondertussen, want zij had het verpest.

Ze besloot van de trein naar huis te lopen. Het was de kans om haar hoofd leeg te maken. Hij was door. Levi was door naar de volgende ronde. Dat was vast iets wat hij zelf niet verwacht had. Iets waar hij helemaal tegenop zag. Waarschijnlijk was hij nu nog bozer op haar, want nu moest hij voor de televisie optreden. Dat zou nog erger worden dan deze keer. Zijn zenuwen zouden groter zijn en hij zou haar simpelweg haten. Ze had het niet erger kunnen maken.

Zoë opende de voordeur en liep somber naar binnen, waarbij ze meteen botste ze tegen Paul aan.
'Joh, kun je niet een beetje uitkijken,' bromde die.
'Sorry Paul. Dan moet je ook niet recht achter de deur gaan staan.' Ze trok een wenkbrauw op en stormde hem voorbij.
Toen ze boven aankwam, gooide ze deur met een klap dicht. Haar poster trilde ervan. Ze plofte op haar bed en begroef haar gezicht in haar kussen.

Tien minuten. Tien minuten had ze alleen gehad en toen werd ze gestoord. En hoe! Niels klopte op de deur, liep naar binnen en sleepte iemand achter zich aan.
'Ze heeft duidelijk geen zin in visite,' hoorde ze fluisteren en ze herkende Mike's stem.
'Maar ik moet jou kwijt, want, nou ja je weet best waarom,' zei Niels tegen hem.

Zoë rolde inwendig met haar ogen. Ze had hier echt geen zin in.

'Hey meissie,' zei Mike toen zacht. Ze wilde niet omdraaien, want dan zouden ze haar betraande ogen zien.
'Kom op, Kippetje, draai eens om.'
Met een zucht deed ze wat Niels vroeg.
Mike sloeg meteen zijn armen om haar heen. 'Wat heeft hij toch allemaal gedaan.' Zijn handen gingen sussend over haar rug.
'Nou ja,' begon Niels, 'ze heeft zelf ook wel wat gedaan.'
Ze gaf hem een blik terwijl Mike het voor haar opnam. 'Hij zoende een ander meisje, ik geloof dat ze daar best om mag huilen.'
'Hij zoende een ander meisje, omdat Zoë hem gekwetst had. Je hebt hem niet aan de bar gezien, Mike.' Niels negeerde haar blik.
'Kom op, Nielsje, dan zoen je niet meteen een ander meisje.'

'Het is Levi, die doet zulke dingen. Die weet niet beter,' kaatste Niels terug.
Zoë keek de jongens kwaad aan. 'Kunnen jullie deze discussie ergens anders voortzetten. Ik wil gewoon even alleen zijn.'
Mompelend liepen de jongens de deur uit.

Die week werd ze geleefd. Ze deed wat ze moest doen en was overal op tijd, maar haar hoofd was constant ergens anders. Zelfs toen ze een avond met Levi had gewerkt, merkte ze nauwelijks dat hij haar negeerde. Alles ging op de automatische piloot.
Ze was blij dat het zaterdag was en hopelijk kon ze het na vanavond afsluiten.

Ruim op tijd stond ze op de trein te wachten. Het ging haar niet gebeuren dat ze te laat was, dus beter veel te vroeg. Sowieso kon ze dat ook beter in de gaten houden of ze Levi niet tegen zou komen. Dat wilde ze niet en andersom wilde hij haar vast ook niet zien. Waarom ze dan toch ging? Ze wist het eigenlijk niet, ze wilde gewoon iets doen want uiteindelijk was zij verantwoordelijk.

Roberts #2: Stole my heartLees dit verhaal GRATIS!