မေ့လို့မရ ယောက္ခမ

အပိုင်း ၃

“ဟင့်အင်း…မလုပ်ပါနဲ့တော့… လွှတ်…ပါ….” အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးပြီး မိမိပါးလေးကို တရစပ်နမ်းနေသော ဦးဘထူး၏ ခန္တာကိုယ်ကိုကြီးကို တွန်းကာ ဖြိုးဖြိုးပြောလိုက်သည်။ ပြောလို့သာပြော၊တွန်းလို့သာတွန်းနေရတာ ဦးဘထူးက မိမိအပေါ်မှာ အဲဒီလို ဇွတ်အတင်း အဓမ္မလုပ်နေတာတွေကို မိမိ၏ မသိစိတ်တွေက ကျေနပ်နေမိတာ။ ဖြိုးကို မောင့်ဖေဖေက အဲဒီလိုအတင်းအဓမ္မလုပ်လေ ဖြိုးရဲ့ အသွေးအသားတွေက ပိုဆာလောင်လာသလိုပါပဲ။ “ပြွတ်…ပြွတ်….ပြွတ်…” “ပလပ်…ပလပ်…ပလပ်….” “ပြွတ်…ပြွတ်….ပြွတ်…” အခုလည်းကြည့်လေ မောင့်လို ဖုတ်ဖုတ်လေးကိုတန်းမလိုးပဲနဲ့ ပါးလေးနမ်းလိုက်၊ နှုတ်ခမ်းလေးစုပ်လိုက်၊ နို့လေးစို့လိုက်၊ ဗိုက်သားလေးတွေကို သူ့လျာပြားကြီးနဲ့ လျက်လိုက်၊ ဖုတ်ဖုတ်လေးကို လျက်လိုက်၊ စောက်စိလေးကိုစုပ်လိုက်နဲ့ သူမကို ကာမစိတ်တွေ မထကြွလို့မနေနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေရတာ။
“ပြွတ်…ပြွတ်….ပြွတ်…” “အို…အား…” တဆင့်ပြီးတဆင့် လုပ်လာရင်းကနေ ဖြိုးရဲ့ ဖြူဝင်းပြီးဖောင်းအိနေတဲ့ ခြေချောင်းလေးတွေကိုပါမချန် စုပ်နေတော့ ဖြိုးလေ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းကိုမသိဘူး ဖုတ်ဖုတ်လေးကို အလိုးမခံရပဲနဲ့ တစ်ချီပြီးသွားတယ်။ ချွေးမလေး၏ခါးလေးကော့တတ်သွားသဖြင့် ချွေးမလေး တစ်ချီပြီးသွားမှန်း ဦးဘထူးသိလိုက်သည်။ ချွေးမလေးရဲ့ ခြေချောင်းလေးတွေကို စုပ်နေတာက ရပ်လိုက်ကာ ချွေးမလေး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တက်ခွလိုက်သည်။ ချွေမဖြစ်သူဖြိုးရဲ့ ရင်ဘတ်ကို မိမ်ကိုယ်လုံးဖိမိမှာစိုးသဖြင့် ဒူးနှစ်ဘက်ကို ဘေးသို့ကားထောက်လိုက်ပြီး ပုဆိုးအောက်စကို ဆွဲလှန်လိုက်သည်။
“ဟင်…” မျက်နှာနားတွင်ဝေ့ဝဲကာ ပေါ်ထွက်လာသော မောင့်ဖေဖေရဲ့လီးကြီးက အတော်ကြီးလှသဖြင့် သူမယာင်ပြီး တော့ အသံထွက်မိသည်။ “ကိုင်ကြည့်ပါဦး…သမီးရဲ့…” သူမရဲ့ ဖြူဖွေးနေနဲ့ လက်ဖက်ကို ဆွဲယူပြီး သူ့လီးညိုညိုတုတ်တုတ်ကြီးကို ကိုင်ခိုင်းတာ။ လီးကြီးကလည်းကြီးလိုက်တာ သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်နှင့်မဆန့်။ ရှည်လိုက်တာကလည်း သူမလက်သီးစုပ်နဲ့ဆို ငါးစုပ်စာလောက်ရှိသည်။ အကြောတွေကလည်း အပြိုင်းပြိုင်းထနေသည်။
“ဖေ့ဖေ့လီးနဲ့ ဖေဖေ့သားလီး ဘယ်သူကပိုကြီးလဲ…” “ဟာ…ဖေဖေကလည်း…ဘာတွေလာ…” “ပလွတ်…”
“အု…” ဖြိုးပြောနေတာလေးတောင်မဆုံးလိုက်ဘူး။ ပြောရင်းတန်းလန်းဟနေတဲ့ ဖြိုးရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို မောင်မောင့်ဖေဖေရဲ့လီးဒစ်ကြီးဝင်လာလို့ ဖြိုးမှာ အသက်ရှူတောင်ကြပ်သွားတယ်။ သူမရဲ့ ခေါင်းကို မောင့်ဖေဖေက လက်နှစ်ဖက်နှင့် ထိန်းကိုင်ထားတော့ ရုန်းလို့ကမရပေ။ “ပလွတ်…ပလွတ်” ဦးဘထူးကတော့ သူ့ချွေးမလေးရဲ့ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးဒစ်ကို ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်နဲ့ ချွေးမလေးရဲ့ ပါးစပ်လေးကိုလိုးနေသည်။ ဖြိုးဖြိုးလည်း မထူးတော့ပြီမို့ ပါးစပ်လေးကို အစွမ်းကုန်ဟကာ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့လိုးနေသော မောင့်ဖေဖေရဲ့ လီးဒစ်ကြီးကို မျက်လုံးကလေးမှိတ်ကာ ငြိမ်ခံနေတော့သည်။
ဦးဘထူးကတော့ မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ငြိမ်ခံနေရှာသော ချွေးမလေးရဲ့ နုနယ်တဲ့ မျက်နှာလေးကိုကြည့်ရင်း ပါးစပ်လေးကို လိုးနေရသဖြင့် ပြောမပြတတ်လောက်အောင် အရသာတွေ့နေသည်။ “ပလွတ်…ပလွတ်”“ပြစ်…ပြစ်…” “အား…သမီး…သမီး…သမီးလေးရယ်” ချွေးမလေးရဲ့ပါးစပ်ကို လိုးနေရင်းက စိတ်မိန်းနိုင်တော့ပဲ လရည်များထွက်ကာ ချွေးမလေးဖြိုးရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာပဲ ပြီးသွားသည်။ “အွန်း…အွန်း….”
“ဂလု…” ဦးဘထူးမှာ သူ့လီးကြီးကို မိမိ၏ ပါးစပ်ထဲမှ မထုတ်သေးပဲ စိမ်ထားသဖြင့် လရည်များကို ထွေးထုပ်လို့ မရပဲ သူမလည်ချောင်းထဲစီးဝင်သွားသည်။ မိမိ၏ ပါးစပ်လေးကိုပါ မောင့်ဖေဖေ မညှာမတာလိုးပြီး ပါးစပ်ပန်းဦးကိုပါ ထပ်ခြွေသွားသည်။ “ပလွတ်…” ဦးဘထူး၏ လီးကြီးမှာ ပြီးသွားပေမယ့်လည်း သူမပါးစပ်ထဲက ထုတ်လိုက်တဲ့အခါမှာ လီးတန်ကြီးက တောင်မြဲတိုင်းတောင်နေသည် အရှိန်မသေသေးပေ။ ဒါတွေကြောင့်မို့လည်း သူမက မောင့်ဖေဖေရဲ့ လီးကြီးကို မောင့်ရဲ့လီးထက်နှစ်သက်မိတာ။ “သမီးရယ်….ချစ်ပြီးရင်း ချစ်မိနေပြီကွယ်” သူမကိုအဲဒီလိုပြောပြီး သူမအဖုတ်လေးကို ထပ်လိုးတာ။ သူမဖုတ်ဖုတ်လေးကို နာရီဝက်လောက် လိုးပြီးမှ မောင့်ဖေဖေ နောက်ချီပြီးသွားသလို သူမလည်း သူနဲ့အတူ တစ်ချီထပ်ပြီးခဲ့ရတယ်။ မောင့်ဖေဖေနဲ့အတူ ကာမစက်ယှက်ရတာကို ဖြိုးအရမ်းနှစ်ချိုက်သွာမိတယ်။ ဖြိုးမှာ ကျန်သေးတဲ့ ပန်းဦးတွေကိုလည်း မောင့်ဖေဖေဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲ ယူယူ ဖြိုးငြင်းနိုင်မယ်မထင်တော့ပါဘူး။... The End