'gece çökmüş bu kaldırımlara'
Kirpiklerimin arasından gördüğüm
Karanlık bir kabustu dünya.
Renklere bir kere alışmıştım ama ben.
Şimdi her şey bomboş,
Gece çökmüş bu kaldırımlara.
Yemin etti insanoğlu
Alışırmış bir gün herkes içine daldığı
Ölüme, ihanete ve ızdıraba.
Şimdi her şey bomboş,
Gece çökmüş bu kaldırımlara.
Söylediğin yalanlar kadar yaşa
Yaşa ki kandırarak diktiğin o tuğlalar dökülmesin başına.
Şimdi her şey bomboş,
Gece çökmüş bu kaldırımlara.
Artık göremiyorum.
Gözlerimi açıyorum ama bakamıyorum.
Gölgeler saklanmıyor bu sefer o sokağın ardında.
Şimdi her şey bomboş,
Gece çökmüş bu kaldırımlara.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
şiirlerim.
PoetryOnunla savaşmaya gücüm yoktu Yumruklarımı savurduğum göğüs kafesi boştu. "Bana bir neden ver!" Diye haykırdım yüzüne, O sokağın ortasında öylece baktı gözlerime. Onda kalmamı istediği yoktu.
