39. Bölüm

20.6K 821 134

Merhabalar;

Yeni bölüm ile geldim. Beni eleştiren ve kızanlara hoşgörülüyüm çalışan bir bayanım... tüm gün evde oturup hikayeyi bugun nasıl yazsam diye düşünmüyorum.

bu bölümü bilerek kısa tutuyorum =)




Calibin ağzından :

" Üzgünüz calib bey..."

" neden üzgünsünüz doktor ? Ne oldu söyler misiniz."

ellerimi yumruk yapmış vaziyette korku ile gerildim. Ne diyeceğini bekliyordum.

farkında olmadan avuç içlerimi yaralamıştım. Doktorun sessiz kalması daha da çok canımı yakıyordu. Soruyu ikinci kez daha sormaya mecalim kalmadı. gücüm bir anda o kadar kesildi ki. Tuğçenin yokluğu ile bende hiçtim artık. İçim yanıyor bir damla yaşın bu kadar çok yakacağını hayal bile edemezdim.

" Doktor.."

" Üzgünüm calib bey... Elimizden geleni yaptık..."

" nasıl elinizden geleni yaptınız ? karımla oğlumu görmek istiyorum."

"içeri giremezsiniz calib bey."

Sinirden duvarları dövüyordum. Tuğçe'nin acı çektiğini düşündükçe içimden birşeyler kopuyor benimde canım yanıyordu.

Onsuz kalacağımı kabullenemem onlarsız yarım kalan bir hikayeyim ben.

" calib oğlum kendine gel ne yaptığını sanıyorsun."

"sus asife sultan sus... Tuğçem'e canım yanıyor... doktorlar kesin bir şey söylemedi... neden anne "

İçimdeki acının tarifi yoktu. Tuğçeye her ne kadar sevgimi hissettiremesemde onu sevdiğim büyük bir gerçek.

Bir calib mahmoud olarak bu gerçeği bende farkındayım.

Onu yeni bulmuşken oğlum ile çekip gitmesini yüreğim kaldıramaz..

Ayağa kalktım doğumhanenin önünde sessizce bekledim. İçimde biriken tüm özlem ve korku ile bekledim...

Tuğçe ağzından :

Gözlerimi araladığımda başımda üç hemşirenin eğilip yüzüme baktığını görüyordum.

" su.."

Anlamamış gibi bakıyorlardı yüzüme... " su " seslice söyledim.

Gözlerimi açmakta zorlanıyordum. Ağzındaki maskeyi indirip gülümsedi hemşire. Ansızın bulunduğum yeri anımsadım

" bebeğimmm."

Halsizce doğrulup bebeğimi aradım gözlerimle korku ile çığlık attım. Hemşireler sakinleştirici ile beni yatıştırdı..

İçimde ki hüzün ile kaldı sol yanım... kurumuş dudaklarımın arasından hıçkırık ile bakındım. Gözlerimden süzülen yaş ile irkildim.

Bebeğimin varlığından haberdar değildim. İçimdeki koruma güdüsü ile kollarımı açıp bebeğimi istedim. Hemşire başını olumsuzca salladı.

Calib :

Aralanan kapı ardından hemşire maskesini indirdi .

Etrafa bakıp " tuğçe mahmoud'un ailesi siz misiniz ?"

Irak'ta Bir Türk GelinBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!