SÖZDE AĞA | Texting

1.1

Bengeldimbengeldimbengeldim.

SİZİ ÇOK ÖZLEDİM.

Sınav bittiğine göre sahalara geri dönüyoruz, bölümlere kaldığımız yerden devam:)

♡

Annemin mezarına gittikten sonra konağa gelmiştik. Annemi özlemiştim. İnsan hiç hatırlamadığı annesini bile özleyebilirdi.

Beni doğurduktan iki ay sonra annem ölmüştü... Annemin oldukça zayıf bünyeye sahip bir kadınmış ve bana hamileliği onun bünyesini daha da zayıflatmış... Son zamanlarının her gününü hastanede geçirmiş ve en sonunda da bedeni hastalıklara dayanamayıp vefat etmiş. Yani öyle anlatmıştı Filiz nene.

O öyle dediyse doğrudur.

Konağa gelir gelmez bizim için ayrılmış olan katmer ve baklavayı yemiştik, abim ve Sinem son kalan baklava dilimi için minik çaplı bir savaşa girmişti... Evet, abim yaşından başından utanmadan baklava dilimi için kavga etmişti...

Tabii baklava dilimini yiyerek Sinem üstünlük kurmuştu.

Benim gözlerimden kalp çıkararak onları izlediğimi kimse bilmese de olurdu.

"Çiğdem! Alooo..." gözümün önünde elini hizla sallayan Sinem ile daldığım düşüncelerin arasından çıktım. "Heh, ne oldu?" sorduğum soru ile sinirli bir sekikde nefes verdi, "İki saattir kendi kendimle dedikodu yapıyorum ben?!"

"Ne kaçırdım? Acil söyle!" diyerek ona daha çok sokuldum. Konağın bahçesine dizilmiş sandalyelere yan yana oturmuştuk. "Bir şey yok şu Leyla ile Hamit denilen kardeşini göstermiştim, köşede fısır fısır konuşuyorlardı... Onları göstermiştim tabii sen hayaller aleminde olduğun için görmedin bile." demişti söylenerek.

Kaçırmıştım...

Sıkıntı ile ofladım. "Acaba yine ne iş çeviriyorlar?" diye mırıldandım.

Kokusu çıkardı illaki.

"Evet, büyük nene. Ömer Asaf oğlum, inşallah kızım Rana ile evlenecek." duyduğum cümleyle tüm dikkatimi büyük nene ile konuşan Ömer Asaf'ın halasına çevirdim.

Ömer Asaf evlenecek miydi?

"İnşallah kızım, pek bir yakışırlar birbirlerine. Rana gibi hanım hanımcık birini nereden bulacak?" demişti büyük nene. Hanım hanımcık lafını bana bakarak baskılamıştı, onun gözünde asla öyle olmadığım için aklınca laf sokuyordu.

Rana, Ömer Asaf'ın kuzeniydi. Halasının kızıydı, onunla mı evlenecekti gerçekten?

Kıza baktığımda çok hoş ve alımlı durduğunu gördüm, gerçekten hanım hanımcık kalıbına uyan biriydi. Düzgün at kuyruğu yaptığı saçları, beyaz ve şık duran elbisesi ile güzeldi.

Bütün enerjimin çekildiğini hissediyordum. Belki de basit hoşlantı beslediğim adamın evleneceğini duymak buna sebep olmuştu.

Bilmiyordum.

İç çekerek oturduğum sandalyeden kalktım, Sinem'in sorgulayan bakışlarını gördüğümde hafif bir tebessüm edip "Sigara içmeye gideceğim, gelecek misin?" dediğimde kafasını olumsuzca salladı. "Az önce içtim." mazereti ile kalabalığın arasından sıyrılıp konağın arka tarafına doğru ilerledim, arka tarafta büyük bir bahçe bulunuyordu.

Nadir sigara içerdim, bazen iki üç gün içmezsem aklıma gelmezdi ancak şu anda içmek istiyordum. Ağaçlara doğru ilerleyip sigaramı çantamdan çıkarıp yaktım, kafamı yukarı kaldırıp gökyüzüne baktım hava kararmak üzereydi.