New Friend

20 1 0

Kamara's POV
= I'm starting to walk in just a small pathway. Ilang minutes rin akong naglakad. Inabot ng 13 minutes. Hanggang sa makapunta ako sa isang lugar. Ewan ko rin kung bakit ako napunta dito. Tinitignan ko ang mga nasa paligid. Flowers, birds, butterflies, tall trees and most specially silent surroundings. Familiar pa ang place na to. Kahit mga bulaklak may ipinapaalala sakin. Until nakatapak na ako sa damuhan. Not so long but not too short. Average in size. At papalapit ako sa isang puno. Every angles may ipinapahiwatig sakin. Umabot ako sa ilalim ng isang yellow tree. Sa totoo lang napakaganda nung puno. Nilibot ko pa yung yellow tree palikod at may nakita akong sulat sa bark nito.


KS

Di ko alam kung ano yun pero parang lahat familiar. Sakto may isang bench 2 meters away from the tree. Umupo muna ako saglit dahil pagod narin ako sa kakalakad. Bumuntong hininga ako. Tas biglang humangin ng malakas. Napuwing ako dun. Sumakit pa yung mata ko kaya ako napapikit. Pagdilat ko,,,, biglang may nag HAI sakin..... Napatingin ako pakanan. Biglang may katabi akong lalake sa isang park bench. Nagulat pa ako dun. Pero nawala din yung gulat ko nang nagsmile siya sakin. His face is very familiar also. Very very very familiar. I'm trying to think from it pero di ko talaga maalala. Napatitig ako sa mga mata niya.... He started to talk. At....... at....... at.........

Oh my G!!!!! I know that kind of voice........ Di ko lang talaga maalala

Nagpakilala siya sakin......... And his name is Sehun........ .. I dont even know whats happening pero, lahat talaga familiar eh! From the looks, to the voice,,,, and to the place.....

Heto na naman!!!! Sumasakit na ang ulo ko!!! Grabe di ko ma explain ang sakit.

Sehun: Ms ok ka lang ba???
Kamara: Ahh ehhh ahh... Ano kasi... ehh ano ahhhmmn... array!
Sehun: Ms kailangan mo nang magpacheck up
Kamara: Ok na ako. Ok lang ako. Wala kang dapat alalahanin.
Sehun: Si-sigurado ka?
Kamara: Oo...... bye the way.... My name is Kamara.....
( inilahad ni Kamara ang kamay niya para makipagshake hands pero ayaw makipagshakehands ni Sehun)

Kamara: Ahhmmmppp.... Ok..... Mauna na ako.
Sehun: Samahan na kita...
Kamara: No need kaya ko naman eh
Sehun: Ingat ka ah
Kamara: Kilala mo na ba ako?
Sehun: Ummpp hi-hinde! May kamukha ka lang na kaibigan ko.
Kamara: Salamat sa pag aalala...
Sehun: :-) Welcome
Kamara: Ge na bye Sehun!
Sehun: Sama na lang ako please.
Kamara: Matanong nga kita Sehun
Sehun: Ano yun?
Kamara: Bakit ba ayaw mong makipagshakehands sakin kanina? Madumi ba ang kamay ko kaya ayaw mong hawakan?
Sehun: Ahh ehh. Hinde.. Kasi,,,,, kasi ano kasi ehh.... Ang kaya ko lang hawakan ay yung taong mahal

ko..
Kamara: Bakit naman?
Sehun: Ahh ehh
Kamara: I understand...
Sehun: Ahhy salamat sa diyos
Kamara: Sino ba yung babae na kaya o gusto mo lang hawakan?
Sehun: Mahabang kwento.. You're just wasting your time with a stranger.
Kamara: Hindi naman lahat ng stranger ay waste of time. Meron din yung kailangan mo talagang intindihin para ma appreciate mo ang kwento diba?
Sehun: Tama ka.
Kamara: Ikwento mo na... Kahit na mahaba basta malaman ko lang ang mga nangyari sayo..
Sehun: Hindi ko na muna babanggitin ang pangalan ah....

Basta merong isang babae. Mahal ko siya. At mahal niya rin ako. Siya lang talaga yung tipong bagay sakin. Yung tipong pakakasalan ko. Naging masaya ang relasyon namin noon. Kahit na marami ang nang aagaw sa kanya sa akin. Meron akong ibinigay sa kanyang necklace na hugis heart. Nakapaloob dun ang picture naming dalawa. Walang time na nag aaway kami ng todo. Kahit na ako ang may kasalanan siya na mismo ang nagsosorry. Pagbirthday ko naman. Sinosorpresa niya ako. Di naman masyadong enggrande. Just simple. Nag be-bake siya ng cake para sakin. At ang isang malaking regalo ay ONE BIG KISS. Masaya na ako sa lagay na yun. Pag siya naman ang may okasyon, idinadala ko siya sa lugar na to. Pumipitas ako ng bulaklak para sa kanya. We take a lot of pictures kung saan saan. Then,, then,,, everything went wrong nang mga susunod na pangyayari.

Kamara,,, pwede bang wag ko na lang ituloy?
Kamara: .... ok.... sige... naiintindihan kita...... Buti ka pa naaalala mo ang past mo..... Buti may naiikwekwento ka. Habang ako naman,,,, wala ni isa....
( nagsimulang mapaiyak si Sehun )
Sehun: Bakit ganun?? K-kung kailan sa lagay na wala akong magawa, yun din ang lagay na,, na,, na,, faded memories na ang namumuno sa sa sa.... Ahhyyy..... Ang daya naman ng tadhana ehh!!!
Kamara: Tahan na...Wag na wag kang iiyak..... Nagmumukha kang mahina. Lalake ka pa naman...
(Niyakap ni Kamara si Sehun)
After 5 seconds

Sehun: Teka!!!! Na-na-... ..... Nahawakan kita!!
Kamara: Oo nga eh... Nahawakan mo ako.... Niyakap kita at niyakap mo rin ako........
Sehun: Pa paano nangyari yun?
Kamara: So paano ba yan. Nakahawak ka na ng isang babaeng di mo pa masyadong kilala.
Sehun: Napakasaya ko!
Kamara: Huh? Bakit?
Sehun: Basta! Basta napakasaya ko!
( niyakap naman ni Sehun nang biglaan si Kamara at nang sobrang higpit )

Kamara: Ohh!! Bakit parang nasasabik ka sa yakap ko?
Sehun: Di ko lang talaga maexplain ang nararamdaman ko. Matagal ko nang hinangad to.
Kamara: So, you're longing someone's hug right?
Sehun: Oo tama ka....
Kamara: So masaya ka na?
Sehun: Best day ever Kamara!
Kamara: Wow ahh! Niyakap lang kita ehh! But I'm glad that you are happy because of me. Ge mauna na ako..... Baka hinahanap na ako ni Luhan...
Sehun: Luhan??
Kamara: Ohhh.... Teka...... Bakit bigla kang sumimangot?
Sehun: Ahh ehh wala. May naaalala lang ako.... Ge na den bye.
Kamara: Sige...

MemoriesBasahin ang storyang ito ng LIBRE!