"ထယ့် မောင်ရုံးသွားတော့မယ် သားကိုနှိုးခဲ့မယ်နော်"
"ထမင်းထုပ်လာပို့ရမှာလား"
"မောင့်အိမ်သူလေးပင်ပန်းနေလိမ့်မယ်"
"ငါပင်ပန်းတာ ကိစ္စမရှိဘူး အပြင်စာတွေ မစားပါနဲ့လား မင်းကျန်းမာရေးကိုထိခိုက်မှာဆိုးလို့ပါ"
"အခုမောင့်ကိုစိုးရိမ်နေတာလား"
"ငါကမင်းကိုမစိုးရိမ်လို့ ဘယ်ကောင်သွားစိုးရိမ်ရမှာလဲ!!"
"ထယ်အဲ့လိုအော်ရင် ဒီနားလေးက အောင့်လို့ပါ"
"သေလ သေ!"
တကယ်ပါ ဂျွန်အီသန်ဟာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြောလို့မရ အော်ပြန်တော့လည်း မျက်နှာငယ်လေးနှင့် ကြည့်သည်
"ထယ်ယောင်း"
"ဘာတုန်း"
"အင့်"
ထယ်ယောင်းလက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သော ဘူးလေးတစ်ဘူး
"ဒါဘာလည်း"
"5 Year anniversaryပါ ထယ်"
"အီသန် ဟင့်!"
"ဟော ဘာလို့ငိုရတုန်း"
"ဒယ်ဒီ ပါးပါးဘာလို့ငိုနေတာလည်း"
"ပါးပါးပျော်လို့ပါ ကလေးရယ်"
"ထယ် မောင့်ကိုကြည့်"
"အွန်း"
"သမီးလေးမွေးပေး!"
"ဘာ!!"
"မောင်နဲ့တူတဲ့ သားလေးရပြီလေ ထယ်နဲ့တူတဲ့သမီးလေးမွေးပေး"
"ဂျွန်အီသန်!!"
"အ့ ထယ်ကလည်းကွာ မွေးပေးကွာနော်"
"ငါ့ကိုသေအောင်လုပ်နေတာ"
"မသေမရှင်ဘဲလုပ်မှာ"
"စကားလွန်မလာနဲ့နော်"
"သွားပြီးနော် မောင်ရုံးသွားပြီ"
"ဒယ်ဒီ kiss"
"ပြွတ်စ် ဒယ်ဒီသားလေး စာကြိုးစားနော်"
"ဟုတ်ဒယ်ဒီ"
"ငါကကော"
"မောင့် မိန်းမလေးလည်း ပြွတ်စ်"
"ဖြေးဖြေးသွား ကားကိုသေချာဂရုစိုက်ပြီးမောင်း"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ထယ်ယောင်း ကဲလ်ဗင်ကို ကျောင်းပို့ရန် သေချာပြင်ဆင်ပေးနေသည်။
