This episode will include mature words and scenes.If you don't like it, please skip it
Dinner ပွဲတစ်ခုသွားသည့် ဂျွန်အီသန်ဟာပြန်မလာ ညနေ4နာရီကတည်းက ထွက်သွားတာ 10နာရီပင်ထိုးလု စဲစဲ ကဲလ်ဗင်လေးဟာလည်း ထယ်ယောင်းပေါင်ပေါ်မှာအိပ်နှင့်နေပြီ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော သားဖနှစ်ယောက်ဟာ သူတို့အိမ်က အိမ်ထောင်ဦးစီးကြီး ပြန်မလာသည်ကို စောင့်နေကြရှာပေ
10ပင်ခွဲသွားသည် အီသန်ဟာ ပြန်မလာ ထယ်ယောင်း ဖုန်းခေါ်ကြည့်တော့ ဖုန်းဟာ ဆက်သွယ်မှုဧရိယာပြင်ပ ထိုကြောင့် ကဲလ်ဗင်လေးကိုပွေ့ချီကာအခန်းထဲသို့ခေါ်သွားလိုက်သည်။ ကဲလ်ဗင်ကို ကုတင်ပေါ်ချပြီးသည်နှင့် ခြံရှေ့တွင်ကားဟွန်းတီးဟာ ထွက်ပေါ်လာသည် သေချာပါသည် ဒီကားဟာ ထယ်ယောင်းရဲ့ ဂျွန်အီသန်ဆိုတာပင်
တီတီတီ!!
အီသန်ကားထဲက ထွက်လာသည့် အချိန် အရက်အနံ့တွေဟာ နံစော်နေပေသည် ထယ်ယောင်းတောင်သူ့နားမကပ်နိုင် အရက်သမားကြီးရဲ့ ဝိတ်အလေးကြီးကို တွဲခေါ်ရသည်က မလွယ်ပါ့လား
"ခွေးကောင် ငါ့အခန်းထဲမအိပ်နဲ့ ဆိုဖာပေါ် အ့!"
ဆိုဖာပေါ် မှောက်ရပ်ကလေးဖြင့်တွန်းလဲ ခံရသော ထယ်ယောင်း
"မောင့်ထယ်!"
"ဂျွန်အီသန်! စောက်ရူးမထစမ်းနဲ့ မူးရင်မူးသလိုနေစမ်း!"
"အစ်! မောင်လို့ခေါ်"
"ဖယ်နော်! ဂျွန်အီ!အွန့်!"
"နမ်း မောင့်ကိုနမ်း ဒီကောင့်ကိုနမ်းပါထယ်"
နှုတ်ခမ်းကိုအုပ်မိုးခံရသည်မို့ ထယ်ယောင်းမရုန်းနိုင် အပေါ်ကတက်ဖိထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးရဲ့လေးလံမှုကြောင့် အရိုးတေကျိုးတော့မည့်အလားပင်
အချိန်ကြလာသည်နှင့်အမျှ ထယ်ယောင်းဘက်က စိတ်ပါလာသည် အနမ်းတွေကိုပြန်တုံ့ပြန်လာသည် အီသန်၏ တီရှပ်ကော်လံကို ဆွဲထားသည့်လက်တို့ အီသန်ရဲ့ လည်တိုင်ဆီသို့ ချိတ်ဆက်မိသွားသည် ကြမ်းတမ်းလာသောအနမ်းများ မလွှတ်ချင်တော့ပုံပင် နှုတ်ခမ်းဘေးတွင် စီးကြနေသော အဖြူရောင်အရည်ကြည်များဟာသက်သေပင်
