Yol üstü babamı da alıp öyle yurda geçecektik babamın elindeki valizi arabanın bagajına koyduk o da artık bizimle yaşayacağı için sadece özel olan eşyalarını almasını söylemiştik. Babama sarılıp öptüm ve arabaya binmesi için yardımcı oldum.
Ve yurda gelmiştik.
Arabadan indik babamın koluna girdim ayakları daha tam iyileşmemişti. Babam bana her baktığında içimde farklı duygular özlemler oluşuyordu. O yanımdaydı ama yılların baba özlemini yaşıyordum. Farklı bir haldi benim için bu durum.
"Bana öyle bakma baba." Dedim
Babam;
"Bana neden ilk gün söylemekten çekindin kızım." Dedi
Ona durumu anlatmıştım ama duymak istediği farklı bir şey gibi soruyordu.
"Anlattığım gibi işte baba. Diyemedim cesaret edemedim. Beni istemezsin diye korktum kardeşime bile bakmakta zorlanmıştın o an sana nasıl diye bilirdim ki senin kızınım diye. İstemediğim bir şey duyarsam diye korktum."
Baban başını eğdi. Onu üzmek için söylememiştim aslında.
"Ben üzülmen için söylemedim bunları. Hem boş ver bunları şimdi ki hayatımıza, önümüze bakalım. Sonuç olarak birbirimize kavuştuk önemli olanda bu değil mi."
Babam;
"Orası öyle kızım dediğin gibi bundan sonrası için hep beraber çok güzel günlerimiz olacak. Seni bu saatten sonra asla yalnız bırakmayacağım."dedi
Babama sarıldım.
Müdürün odasına gelmiştik. Bu sefer Yusuf bizden önce içeride bekliyordu. Bizi görünce gözleri parladı ağzı kulaklarında babama doğru koştu. Babam tökezleyerek Yusuf'a doğru gitti birbirlerine sıkıca sarıldılar.
Babam;
"Hazır mısın oğlum.Senin ile bu gün buradan gideceğiz." Dedi daha sonra beni gösterip "peki Vera ablanlara gitmek ister misin?" Dedi
Yusuf sevinçle babama cevap verdi.
"Evet baba gidelim gidelim lütfen." Dedi
Yanıma gelip banada sarıldı.
"Yaşasın size gelicez."dedi
"Evet Yusuf'um bugün bize gidicez ve sana bir sürü süprizimiz var." Dedim
Sürprizleri seven Yusuf için bu çok güzel bir haberdi. Meraklanıp hemen eve gitmek istiyordu. Bizde son işlemleride hallettikten sonra müdürle de vedalaşıp yurttan çıkmıştık.
Yolda Yusuf'un bıcır bıcır sesiyle eve gelmiştik.
Kapının önüne gelince Yusuf başını kaldırıp eve baktı.
"Bu ev kocaman Vera abla." Dedi
"Evet kocaman ister misin bu evde yaşamayı peki. Hem seninle çok güzel oyunlarda oynarız burada" Dedim
Elimi tutan Yusuf babama dönüp baktı onun onayını almadan bir şey söylemek istemiyordu. Babam olur anlamında başını sallayınca hemen bana dönüp "çok isterim Vera Ablaa."dedi kocaman gülümsemesiyle
"O halde babanda izin verdiğine göre burada kalabilirsiniz Yusuf'cum"
Eve girdik. Yusuf o çok merak etttiği süprizi göstermemi istedi. Babamla Karan salona geçtiler bende Yusuf'a hazırladığımız odada onun istediği seveceği oyuncakları göstermek için Odasına doğru geldik içeri girmeden önce gözlerini kapattım. Odasına girince gözlerini açtım ve açar açmaz ağzı açık bir şekilde oyuncaklarına bakıp her birine dokunuyordu. Bana baktı
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Babamın Borcu
Teen Fiction"Oo küçük hanım," dedi dudaklarında alaycı bir gülümsemeyle, "iki gündür sizin peşinizdeyiz." "Kim olduğunuzu ve ne istediğinizi bilmiyorum ama derhal anlatın!" diye çıkıştım. "Sakin ol küçük kız." "Kim olduğunuzu söyledim!" diye bağırdım bu kez, se...
