İçten içe öldür beni hayat.
Kimse yüreğimdekileri bilmeden öldür beni.
Yaşanmaz kıldığım bu kader beni yiyip bitiriyor.
Yük binmiş gönlüme.
Dört gözle bekliyor ölümü bir zamanlar kuşlarımın gitmek istemediği kır bahçelerini andıran ruhum.
Kurtuluş olarak belledim onu.
Hak eder benliğim bu hükmü.
Elimde kalır sayfalar gecenin bir ayazında.
Bir bir dökülür kağıt ağaçlarımdan.
Oysa zaman , mekan, kişi bilmeksizin yazardım kendilerini.
Bir gözyaşının sıcaklığı var alnımda.
Akıyor öylece yanardağından sürgün edilmiş teninden aşağı.
Sıcaklığım yok ellerimde.
Kafamın içinde canlı bir bomba, kalbime oturan bir öküz var bence.
Siyah perdelerini üzerime çeken yalnızlıklar yaşıyor bedenimde.
Bence kendisi aşk yalnızlığı yaşıyor.
Oysa benim gönlüm kurak bir çöl gibidir.
O kadar aşka yoksundur.
Bitirmeliyim bu şeyleri aklımda .
Düşüncelerim gömmeli beni yerin en dibine hemde hiç bıkmadan...
