SAUDADE

19. Bölüm

Merhaba 🤍

Ve bu bölümü beni takip ettikleri için -paramparcaanilar33sungerbokALYA112233Ayeglz474Mavi41675NazlisadeceNeslinur88sadecekkitappyeterlibetomris2304_ İthaf ediyorum. Teşekkür ederimm.

Sizde ithaf isterseniz beni buradan takip etmeniz yeterli, Rulisinzruli_

Keyifli okumalar 🤍

Yakalanmak... Yakalamış mıydı beni? Cevap vermedim. Herkes bize bakarken konuşmak mümkün değildi. Ama içime sızan sızı, bana her şeyi anladığını fısıldıyordu. Söylediklerimden yola çıkarak mı anlamıştı?

Gözleri üzerimdeyken dudaklarındaki gülümseme silinmişti.

"Ne?" diye sordum, kendimi toparlarken.

"Kafasına top atıp bir şeylerin değil, her şeyin farkına varmasını istediğin adam ben miyim?"

O an, her şey donmuş gibi hissettim. Söylediklerimden anlamıştı.

"Saçmalama!" diye çıkıştım.

Benim aksime sakin bir sesle "Hayır, demiyorsun. Neden?" Dedi.

"Saçmalıyorsun."

"Devamlı olarak top atmaktan bahsediyordun. Tesadüfe bak, o gün maç oynarken kafama top atmıştın, bugünü saymasak bile az önce kafama top atmak istediğini söyledin-" Sözünü kesip güler gibi yüzüne baktım.

"Gerçekten bunları birleştirince seni sevdiğimi mi çıkardın?" dedim, gülümsememe rağmen içimdeki gerginlik her saniye daha da artıyordu. "Seni akıllı zannederim bir de."

"Gözler yalan söylemez, Mira." dedi ve gözlerimi işaret etti. "Gözlerinde kendimi görüyorum."

Dudaklarım konuşmak için aralanırken, hoş bir kadın sesi aramıza düştü. "Merhaba." Sağıma döndüğümde gördüğüm kızla birlikte duraksadım. Kızın hemen arkasındaki dört kişiye kaydı bakışlarım.

Cevap vermediğimi fark edince "Merhaba," diye mırıldandım.

Gülümsemesi büyüdü. "Rahatsız etmek istemezdik ama birkaç dakika önce topumuz patladı. Yanımızda eğleneceğimiz başka bir şey de yoktu. Sizi görünce belki beraber oynayabiliriz diye düşündük. Tabii, siz de müsaade ederseniz." dedi.

Sözlerini bitirdikten sonra hem bana hem de Sungur'a bakarak cevap bekledi. Arkada duran iki erkek ve iki kız da bizi izlerken hayır demek zor geldi. "Tabii, gelin." dedim.

Hep bir ağızdan teşekkür ettiler ve bizimkilere doğru ilerlediler. Sungur, yanıma gelirken "Konu burada kapanmadı. Konuşacağız," diye söyledi, sanki bir haber verir gibi.

Gerginliğim iki kat daha arttı, fakat cevap vermedim.

Yerlerimize geçtiğimizde hemen yanımda duran ve abim yaşlarında olan adama baktım. Göz göze geldik. Tebessüm etti. "Selam," dedi.

Gülümsemesine karşılık verdim. "Selam."

Önüme dönerken Sungur'la göz göze geldim. Kafamda yaşadığım karmaşa, ona nasıl bakmam gerektiğimi bile unutturuyordu. Bu kadar hazırlıksız yakalanacağımı hayal etmemiştim. Her şeyin bir anda tersine döneceğini, her şeyin kontrolden çıkacağını düşünmemiştim.