20.

3.1K 171 39

20.

Nou ja, hoe onbeschoft kan hij zijn?. Hij geeft niet eens gewoon antwoord hij loopt zo met die griet mee!. En dan zeggen dat wij mensen arrogant kunnen zijn, ze kunnen er zelf ook behoorlijk wat van. Maar ik liet het hier niet bij. Ik had tegen Daray gezegd dat ik net zo lang zou blijven zeuren totdat ik hier mocht komen dus dat ging ik doen ook.

Ik volgde de twee tussen de bomen door en kwam andere elfen tegen die me nieuwsgierig aan keken. Ik volgde hun gewoon maar en kwam uit op een open plek. Er hadden hier ooit bomen gezeten want de boomstronken zaten nog in de grond.

Er liepen hier een aantal elfen rond maar er waren ook een aantal aan het oefenen met zwaarden. Ze hadden een helm en een borstplaat om zodat als er wat gebeurde ze daar niet al te ernstig gewond konden raken.

Verderop waren een aantal elfen een enorme paal omhoog aan het trekken en Qildor stond er bij en hielp nu ook. Hij moest omhoog getrokken worden waar een aantal elfen in de bomen zaten en hem vervolgens stevig vast maakten met touwen. Wat ze daar van plan waren zou ik nog wel een keer zien hoop ik, als die Qildor me hier accepteert.

Toen hij weer terug liep zag hij me staan en hij keek niet blij. 'Wat doe je hier, je hebt m'n antwoord gehoord' zei hij kortaf. 'Niet lullig bedoeld meneer maar ik laat me niet zo makkelijk aan de kant zetten, als ik iets wil dan ga ik ervoor' zei ik fel terug. Sommige elfen die bezig waren keken nieuwsgierig onze kant op.

'Maar als ik jou hier niet wil hebben dan ben je hier niet welkom, simpel' en hij liep langs me heen en dacht dat hij het nu afgesloten had. M'n reet dacht ik. 'Waarom ben ik dan niet welkom leg dat eens uit en zeg niet omdat ik een mens ben' en ik kruisde m'n armen en keek hem na.

Hij stond stil en keerde zich weer om. 'Juist omdat je een mens bent. Jullie zijn arrogant, stelen, denken het beter te weten en bovendien kunnen jullie niks. Wij wonnen toen omdat jullie te sloom waren, slecht en enorm luidruchtig zodat we jullie konden betrappen'.

Ik snoof 'dat is wat ze u op school hebben wijs gemaakt ja. Maar ondertussen zijn we al jaren verder en ik ben hun niet. Bovendien, u zegt arrogant, de manier hoe u op mij reageert dat noem ik arrogant'. Hij kneep z'n ogen weer tot spleetjes en was even stil.

'Da Luan om acht uur meld je je bij mij ik stuur je naar je groep. Als je ook maar op je voorouders lijkt lig je er gelijk uit begrepen?'. 'Begrepen' en het was heel moeilijk maar ik probeerde een grijns te onder drukken. 'Ga' zei hij vervolgens en ik liep al snel weer terug. Ik kon wel een sprongetje van blijdschap doen maar dat bewaarde ik maar voor straks.

Ik begon steeds sneller te lopen totdat ik rende. Ik ontweek elfen, sprong over spullen heen en stopte net op tijd voordat ik doorboord werd door een pijl. 'Sorry!' riep ik en ik besloot nu maar om verder te lopen. Ik liep om het gebouw heen en ging gelijk weer terug naar het kasteel.

Met een grote grijns liep ik naar binnen toe en kwam Lavinia tegen. 'Zo jij kijkt vrolijk' zei ze lachend. 'Klopt, ik ben soort van toegelaten op de school'. 'Echt?' en ik zag haar even kijken, alsof ze had verwacht dat Qildor me dus niet zou toe laten. Misschien had ze daar ook wel op gehoopt?.

'Had je verwacht dat hij nee zei dan?'. 'Nou eigenlijk, ja, hij heeft het niet zo op mensen dus het verbaasd me nogal'. Ik begon te lachen 'hij was ook niet zo blij met me, maar zolang ik niet op m'n voorouders leek zou hij me een kans geven'. Ze knikte vervolgens 'meer dan logisch en aangezien je dat niet doet komt het dus wel goed'. Ik bedankte haar en liep vervolgens door naar mijn kamer.

Ik pakte mijn zwaarden deed mijn schede op mijn rug, ging weer naar beneden en liep naar buiten toe. Ik liep om het kasteel heen en kwam achter terecht. Ik zocht een plekje bij het vijvertje want daar stonden minder planten of bomen die me anders belemmerden in mijn bewegingen.

Andere WereldLees dit verhaal GRATIS!