Keyifli okumalar ballar.
Sevgiler, yazalven <3
...
Senden giden,
Sana geri gelen,
Her yolu çizen,
Yaralar açan,
Tek gerçeğin var.
Ya aynadaki,
Ya da senden uzakta,
Ama kalbindeki.
⛓️❄️⛓️
12 | YARA AÇILIR, GERÇEK AÇIĞA ÇIKAR
"KİMDİ LAN O!"
Akkan’ın hoparlörden odaya bir el bombası gibi düşen o sağır edici kükremesi, damarlarımdaki kanın akışını bile saniyeler içinde dondurdu.
Zihnimde yankılanan o dehşet verici sesin aksine, avucumun tam altında, Kurter’in dudaklarının usulca kıvrıldığını hissediyordum. Onu susturmak için dudaklarına bastırdığım elimin üzerinden bana bakarken, o dipsiz koyu yeşil gözlerinde zerre kadar pişmanlık ya da telaş yoktu.
Aksine, o karanlık harelerin içinde adeta bir meydan okuma vardı. Dudaklarının arasından sızan o sıcak, tok nefesi tenime sızarken, Akkan telefonun ucunda kelimenin tam anlamıyla alev almıştı.
"Laren! Cevap ver bana!" Abimin sesi bu kez sadece öfkeli değil, aynı zamanda o yıkıcı koruma içgüdüsüyle bağırmaya başladı. "Yanındaki o it kim kızım! Konuşsana!”
Kurter, o ağır ve sarsılmaz rahatlığıyla uzandı. İri, sıcak parmakları dudaklarına bastırdığım elimin bileğini usulca ama itiraz kabul etmeyen bir güçle kavradı. Elimi dudaklarından yavaşça uzaklaştırırken, güçlü parmakları tenimi adeta uyuşturan bir şekilde tutuyordu beni.
“İt mi?” derken sinirlenmişti. “Versene bana telefonu sen, göstereyim ona iti.”
Göğüs kafesim aldığım kesik, panik dolu nefeslerle şiddetle inip kalkıyordu. Gözlerimi Kurter’in o pervasız yüzünden ayıramıyordum. Ne yapacağımı, bu devasa enkazı nasıl toparlayacağımı bilemeyecek kadar büyük bir afallama içindeydim.
“Kimin evindesin sen gecenin bu saatinde lan!”
Abimin bir kez daha bağırışına karşılık, "Ver şu telefonu," diye mırıldandı, sesi sadece benim duyabileceğim kadar kısıktı. "Kimin evinde olduğunu ben ona söyleyeyim.”
"Hayır!" diye fısıldadım dehşetle, bileğimi onun bu alev gibi tutuşundan hızla kurtararak. Abim en yakın arkadaşının evinde kaldığımı öğrenirse bu evi havaya uçururdu.
"Laren!" Akkan’ın sesi telefonun hoparlöründen bir kez daha gürledi. "Kızım delirtme beni, konumunu at hemen! O herifi oraya gömmeye geliyorum, yemin ederim… DEŞERİM LAN ONU!"
Telefonu göğsüme doğru bastırdım, sanki telefonun içinden abim çıkıp Kurter'in evini basacakmış gibi hissediyordum. "Abi!" Sesimi olabildiğince yüksek, şaşkın ve telaşsız çıkarmaya çalıştım ama kalbim çok hızlı çarpıyordu.
“BENDEN HABERSİZ KİM BENİM KIZ KARDEŞİMLE GÖRÜŞEBİLİR LAN!”
"Abi sakin ol, ne bağırıyorsun!”
Abim durmuyordu. Durulmuyordu da. Fakat hemen yanımda duran manyak adamın da abimden bir farklı yoktu. Telefonu elimden almak için hamle yapacağı sırada eline vurdum.
Parmaklarımla hoparlörü aceleyle kapatıp telefonu kulağıma götürdüm. “Yanlış duydun!” diye bağırdım dayanamayarak.
Kurter'in kaşları çatıldı. “Hayır, doğru duydu.”
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ALACAKAN
Romance"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini sava...
