YENİ: Tap'i tanıtıyoruz. 📲'unuz için bağımlılık yapan sohbet hikayeleri. Şimdi Türkçe
Şimdi Edinin

2.Bölüm :Yeni Bir Hayat (korkuyorum)

80 3 0


Nisan - Salı

-"Tamam, Martha abartma artık ne olur. Hem istersen sende gelip bizimle yaşayabilirsin. İstediğin her zaman ziyarette edebilirsin, neden bu kadar üzülüyorsun? Lütfen toparla artık kendini gidelim, yoksa uçağı kaçıracağız." Martha'nın aşırılığı da biraz aşmış olan duygusallığına karşı son sabır kırıntılarımı da tüketerek sonunda isyan bayraklarını çektim. Martha'dan gelecek herhangi bir cevap için gözlerinin ta içine bakıyordum. Ama o sanki beni giderayak delirtmek ister gibi sessiz ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.

-"Martha yeter!" diye son bir sabır dileyerek kendisine bakmaya devam ettim.

-"..."

Ellerimi yumruk yaparak dişlerimi birbirine geçirdim. Bekledim, bekledim, en sonunda dayanamayarak;

-"Martha ağlama lütfen!" Diye dişlerimin arasından garip bir hırlamayla karışık sitemimi dile getirdim. Sanırım sesim biraz fazla sert çıkmıştı. Martha yaşlı gözlerini ovuşturarak ne olduğunu anlamaya çalışır bir ifadeyle bana baktı. Biraz ürkmüş görünüyordu. Onu tanımıyor olsam benden korktuğunu bile düşünebilirdim.

Martha kendini toparlamaya çalışır gibi yaptı ve bana döndü.

-"Pe... Peki, Sera. Hem ben ağlamıyorum sadece biraz üzgünüm." Dedi ve yeniden dolan gözlerini elinde ki mendille sildi. Onun bu hali içime dokundu ve kendimi  suçlu hissetmemi sağladı. Biraz duygusallaştım;

-"Martha yapma, beni de mi üzüp salya sümük ağlatmak istiyorsun." Biraz ukalaca tavırlar takındığımın farkındaydım fakat Martha'nın bu duygusallığı karşısında ya aşırı ukala bir maske takınıp onu susturacaktım ya da bende zar zor bastırdığım gözyaşlarıyla oturup zırıl zırıl ağlayacaktım. Başka seçim şansım olmadığından onu biraz kıracak olduğumun farkında olarak birinci şıkkı yani kolay olanı seçtim. Benim bu ukala davranışlarıma karşı Martha ayrılacağımız için bana oldukça sabırlı davranıyordu. Başka zaman olsa çoktan popoma şaplağı ve bir ton azarı afiyetle yemiştim. Onun bağırmak yerine böyle sakin ve uysal olması beni ürkütmeye başlamıştı. Bu tavrını ve sabrını ne kadar daha sürdürebilecek diye merak etmeye başlamıştım.

Marta biraz düşünceli ama yine gayet sakin soruma cevap verdi.

-"Hayır, canım sadece bu kadar büyüdüğüne inanmak zor." Diyerek iç geçirdi.

Biz beyaz merdivenin başında bu tartışmayı yaparken George merdivenin aşağısından gayet ciddi bir ifadeyle bize el salladı.

-"Madam araba hazır, sizi bekliyoruz." George laflarını dikkatlice seçerek konuşmuştu. Martha'nın daha fazla üzülmesinden ve birazda hüngür hüngür ağlayacağını bildiğinden laflarını çekine çekine söylüyordu.

Neyse ki George tam zamanında gelmişti ve beni kendine minnettar bıraktı. Yoksa bu duygusal ana daha fazla dayanamayarak bende kendimi kaptırabilirdim. Martha George'nin uçağı ve zamanı hatırlatmasıyla ağlamasını bastırıp toparlandı ve valizleri işaret ederek George'a dönüp

-"Geliyoruz George, sen valizleri indirebilirsin" dedikten sonra bana döndü. O anda benim yüzümü değil de sanki bir hortlağınkini görmüşçesine telaşla karışık küçük bir çığlık attı. Ne olduğunu henüz anlamadan irkildim.

Şaşkın şaşkın etrafıma bakınırken nihayet aklıma ne olduğunu sormak gelmişti.

-"Ne, Martha ne oldu?" diye endişeyle konuşurken o anda aklıma dank etmişti. Bunun Martha'nın her zaman ki nasihat ön haberci çığlığı olduğunu hatırladım. O nasihate başlamadan ben içimden söylenmeye başladım hay aksi işte yine başlıyoruz.

Kayıp Yıldız - Sır DüğümüBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!