KALPSİZİN BİRİ +18 | TEXTİNG

41

 Üstümüzde şaşalı kıyafetler, önümüzde kırmızı halı çakması bir geçit ve sosyeteye hizmet veren magazincilerin flaşhları... 

Her sene istisnasız düzenlenen Baştuğların özel gecesine sanki yanımda bir Baştuğla katılmıyormuş gibi yabancı ve rahattım. Yanımda ki adamında benden farkı yoktu. Babasının özenine ve nizamına ayak uydurmak için hazırlanmış, beni de alıp gelmişti. 

"Dramaya hazır mısın?"

"Hiç olmadığım kadar." Bunun dönüşü olmayacaktı. Gözde bekarın senelerdir beklediği çoğu annenin oğluna veya kızına baktığı çifttik biz. Bu bize özgür bir sıfat değildi, çok güzel veya eşsiz olduğumuz için değil banka hesabımızda ki paralar ve üstümüzde ki mülklerin şanındandı. Gerçi artık benim için geçerli bir seçenek değildi bunlar. 

İçeri girip bizim için ayrılan masaya oturduğumuzda bile bütün gözleri üzerimizdeydi. "Babam şimdiden kızarmış halde ve bil bakalım yanında kim var." tahminde bulunmadan bakmış oldum. 

"Ben bu kadına zarar vermekten hiç gocunmam ama babanı da yolmama az kaldı sevgilim." Sabrımı aşıp beni hanımefendi sıfatımdan sıyıracak kadar zorluyordu beni Arhan bey. 

"İnadıma yapıyor hatta belki de senin inadına yapıyor. Emin ol gece sonuna kadar da yapmaya devam edecek, sakin olmalısın." Elimi tutup bacağımın üstünde sıkı sıkı sardığında sakin olmamak elimde değildi. 

Geceye tamamen siyah katılmıştık. İddialı bir elbise giyip saçlarımı daha sakin bırakmıştım. Makyajımı yapmak yarım saatimi alsa da bu gece ikimizde parlıyorduk. "Özendim o kadar kıyafetimi bozamam." O güldüğünde bende güldüm kimsenin bizi bozmayacağına yemin ederek gelmiştik buraya. 

Kısa konuşmalar bitip Arhan bey sahneye çıktığında her zamanki gibi uzun uzun konuşmuştu. Sahneyi İlkere devrettiğinde İlker kalkıp sahneye adımladı. Onun boşalan yerini biri dolduğunda bakışlarım yanıma düştü. "Çok güzel olmuşsun Başak." Asiye hanım gümüş rengine bürümüş, yaşına rağmen genç bir tarzda yanıma oturmuştu. 

"Sende çok güzel olmuşsun Asiye abla."

"Oğlum sahnedeyken yanında olmak istedim." O aynımdayken annem tam karşımdaydı. Tüm ihtişamı ile bana hiç kabullenmez bakışlar atıyordu her şeye rağmen. "Ben yanınızdayım Başak. Biliyorum belki yetemem ama hep yanınızda olacağım." 

"İyi ki varsın Asiye abla." 

İlkerin sesi salona yayıldığında dikkatimizi ona verdik. "Her bu sahneye çıktığımda, daha fazla deneyim kazanmış ve yaş almış biri olarak çıkıyorum. Bu sene iş yaptığımız ve yapmaya devam ettiğimiz isimler bana bu deneyimi katıyor..." Uzun uzun işten bahsettikten sonra bombayı patlatmak için gözlerimin içine baktı. "... ama bu benim bu şirket altında son sahneye çıkışım. Pişip yetiştiğim bu şirkete, babama ve çalıştığım arkadaşlara minnettarım. Yeni bir yola adım atarken yol arkadaşım Başak Şener ile yeni bir karar aldık. Bunun reklamını burada yapmak istemiyorum benim için, bizim için daha anlamlı olmasını istiyorum. Hepinize teşekkür edip son vedamı etmek istedim." Arhan bey olduğu yerde alev almıştı. 

İlker gözlerime bakıp sözlerine devam etti. "Sevgilim, hayat arkadaşım en çok ona huzurunuzda teşekkür etmek istiyorum. Başak hayatıma girene kadar kalpsiz işkolik çekilmez bir adamdım..." Gözlerim dolu dolu olmuştu. "Beni ben yaptığın için, yolumu ateşböceklerinden farksız aydınlattığın için teşekkür ederim." Sözlerimi bitirip yanıma geldiğinde ayağa kalkıp kollarımı boynuna sarıp dudaklarını öptüm. 

Herkesin alkışları kulağımdaydı. Kimin alkışlamadığı ya da kimlerin tutulan alkışlardan rahatsız olduğunun farkındaydım ama İlker beni o kadar güzel alkışlamıştı ki diğerleri umurumda değildi.