Ağlıyorum her gece naralar eşliğinde
Topraktan bakışlara akıtıyorum yağmurlarımı
Altında gezerken tek tek tenime değiyor acıları, acılarım
Sönük bir lambanın bitiminde duruyorum
Aklımda yaralı sözler, elimde öylece şiirler akıyor
Adım adım yaklaşıyorum
Bir değil bin çatlağın barındığı ruhtan duvara
Bir sıkıntı var, hissediyorum
Üstünde baskı, içinde büyüttüğü çocuğu biliyorum
Oturduğu sandalyede geçip giden hayat sınavını izliyor öylece
Aklı sıkkın gibi
Kaçıp gitmek istiyor başka diyarlara
Ne yapacağını bilmeden okuyor beni
İçinden geçirdiği sıkıntıları dile dolandırmadan yaşatıyor yazılarına
Biraz bıkmış, çokça üzülmüş küçüğüm...
Hayat koca bir acıdan ibarettir küçük.
Ancak acı eşiği yüksek geçer bu yollardan
Kendini bulmadan geçemezsin başka diyarlardan.
Küçüklüğün yakmasın canını...
