Babamdan gelecek haberi bekliyorduk henüz 2 gün olmuşdu ama hala daha ses yoktu.
Artık umudumu yavaş yavaş kaybetmeye başlamıştım. Karan ne kadarda olumlu baksada ben onun kadar umutlu olamıyordum.
Akşam üzeri Karan ile çalışma odasında oturup konu hakkında konuşurken Karan'ın telefonu çaldı . Arayan babamdı. Ben birden ayaklanınca Karan sakin olmamı ve iyi düşünmemi söylemişti. Ben hem heyecanlı hemde çok tedirgindim. Karan'a hoparlöre verip konuşmasını söyledim.
Telefon açıldı pür dikkat ne söyleyeceğini dinliyorduk.
Babam
"İyi akşamlar Karan bey." Dedi
Karan
"Sizede iyi akşamlar Levent bey."dedi
Babam
"Direk konuya gireceğim. Sizin söylediklerinizi çok düşündüm önce asla olmaz diyordum. Ama düşündükçe çocuğumun geleceği için çok iyi olacağını anladım. Yani demem o ki teklifinizi kabul ediyorum. Yalnız tek bir şartım olacak."
Sanırım yanlış duymuyordum babam teklifimizi kabul mü etmişti. Çok mutluydum kaç gündür uyku bile uyumuyordum. Ağzım kulaklarıma gelmişti resmen.
Karan
"Çok iyi bir karar aldığınıza emin olabilirsiniz. Şartınızı dinliyorum Levent bey buyrun."dedi
Babam
"Oğlumla her ne olursa olsun bizi ayırmayacaksınız. Bu şartımı kabul edecekseniz. Sizinle bu yola çıkmaya hazırım" Dedi
Karan
"Böyle bir şeyi size ve oğlunuza asla yapmayız buna emin olabilirsiniz. Çünkü sizde oğlunuzla beraber ömür boyu yanımızda olacaksınız." Dedi.
Babam
"Peki o zaman işlemler için ne gerekiyorsa yapabilirsiniz."dedi
Karan
"Tabi halledip sizide bilgilendireceğim bu konu hakkında."dedi
Karan da en az benim kadar mutlu olmuştu. Telefonu kapatır kapatmaz boynuna atladım.
"Oh be sonunda çok şükür kardeşim yanımda olacak. Çok mutluyum çok." Dedim
Karan
"Sana demiştim güzelim. Kabul edeceğini biliyordum. Eh şimdi gelelim asıl konuya."
"Asıl konuya derken.." dedim neyden bahsettiğini anlayamamıştım şaşkınlıkla yüzüne baktım. Çünkü bizim asıl konumuz hal olmuştu.
Karan
"Asıl konuyu nasıl unutursun yavrum."
"Karan hangi konudan bahsediyorsun şu an cidden anlayamıyorum seni."dedim
Karan
"Bu çocuğu nasıl yanımıza alacağız biz sence. Yani demem o ki iki bekar insana gelişi güzel çocuk emanet etmiyorlar."dedi
Şimdi anlamıştım ne demek istediğini. Yavaşça kucağından indim.
"Ben onu unutmuşum ya."dedim
Karan
"Aşk olsun bu unutulacak bir şey mi?"
"Haklısın. Yarın ilk iş onu halledelim olmazsa. Sonuçta bir imza ile hal olunacak bir şey." Dedim
Karan'ın yüzü düştü birden
"Ne oldu kötü bir şey mi söyledim."dedim
Karan
"Gerçekten senin için bir imza mı yani Vera."
Sanırım çok yanlış bir şey söylemiştim.
"Tabiki de öyle değil. Sonuç olarak kardeşim için bu evliliği yapıcaz. Biliyorsun yani nasıl desem evlilik benim şimdi düşündüğüm bir konu değildi."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Babamın Borcu
Teen Fiction"Oo küçük hanım," dedi dudaklarında alaycı bir gülümsemeyle, "iki gündür sizin peşinizdeyiz." "Kim olduğunuzu ve ne istediğinizi bilmiyorum ama derhal anlatın!" diye çıkıştım. "Sakin ol küçük kız." "Kim olduğunuzu söyledim!" diye bağırdım bu kez, se...
