Hoofdstuk 42

495 20 9

Chloé:

Daar sta ik dan. Tegenover mijn ergste nachtmerrie. Eduard.

' Ga je me nog antwoord geven op mijn vraag?' Vraagt Eduard dan. Hij slaat zijn armen over elkaar. Ik sla mijn ogen voor een seconden neer.

' Welke vraag?' Vraag ik me dan af. Ik ben er niet helemaal bij geloof ik. Opeens voel ik een hand om mijn nek. Ruw knijpt Eduard mijn nek harder dicht. Ik leg mijn handen om de zijne, en probeer ze er van af te trekken. Ik probeer tevergeefs naar adem te snakken.

' Zit jij soms tijd te rekken?' Vraagt hij geïrriteerd. Ik schud mijn hoofd.

' Wie weet dat je hier bent?' Vraagt hij dan. Ik voel mijn hoofd rood aanlopen. Ik probeer wat te zeggen, maar het gaat niet. Eduard laat weer los. Ik neem snel een tuig lucht naar binnen en leg mijn handen om mijn keel.

' Niemand. Maar ik denk dat dat niet lang meer zal duren.' Geef ik dan nog antwoord op zijn vraag.

' Geef me dan maar vlug de ring.' Zegt hij. Wat ga ik zeggen? ik heb de ring niet meer. Tenminste, ik heb hem nu wel bij me, maar het is gebroken in kleine stukjes.

' Ik... Ik heb het nu niet bij me.' Zeg ik snel. Eduard kijkt me met een dodelijke blik aan. Ik vertrek geen spier.

' Dan ga je me nu vertellen waar de ring ligt.' Zegt hij terwijl hij de afstand tussen ons verkleint. Ik kijk om mij heen. Hij grijpt mijn gezicht vast zodat ik gedwongen ben hem aan te kijken. Eduards ogen lijken wel door mijn ziel te boren.

' Je draagt het gewoon bij je, toch Chloé?' Hij laat me weer los en duwt me tegen een boom.

' Ik...' Begin ik. Ik raak in paniek. Wat gebeurt er straks als hij erachter komt dat ik de ring kapot gemaakt heb? Dan is Cal ook weer in gevaar. Hij zal zich wreken op iedereen die ook maar iets met mij te maken heeft.

Ondertussen graait Eduard in elke zak die hij tegenkomt. Dan graait in mijn rechterkontzak. Shit, als hij straks in mijn linkerzak graait, ben ik erbij. Opeens stopt Eduard. Hij grijpt mijn keel weer vast en begint er weer hem weer dicht te knijpen.

' Hoe stom denk je dat ik ben?!' Sist Eduard. Ik kijk hem niet begrijpend aan.

' Wat  heb je met de ring gedaan? Doorgeslikt? Stuk gemaakt? Weggegooid?' Noemt hij op. Ik voel mijn hoofd weer rood aanlopen. Ik ga dood. Het voelt alsof er een steen in mijn maag beland. Eduards ogen worden rood.

' Waarom.... Geef me één goede reden waarom ik je niet nu meteen zou vemoorden? Ik ben nogal hongerig en ongeduldig vandaag.' Mompelt hij erachter aan. En vanaf dit moment zit ik zonder zuurstof. Ik voel mezelf duizelig worden. Ik trappel met mijn benen. Maar wat kan ik beginnen tegen een van de sterkste vampieren?

Om eerlijk te zijn, wil ik nog helemaal dood. Ik heb deze deal met Eduard gemaakt, om Cal te redden. Maar ik ben er nog helemaal niet klaar voor. Wie zou er ooit klaar zijn voor de dood?

Ik stribbel tegen, wat me alleen maar meer zuurstof kost.

Dan opeens valt Eduard een eindje verderop neer op de grond. Een lange gedaante staat met zijn rug naar mij toe. Ik neem snel weer adem. En wrijf over de zere plekken op mijn keel. De gedaante draait ze om. Het voelt alsof er een golf van warmte door mijn lijf verspreid. Maar dan razendsnel.Ik spreid mijn armen en vlieg om zijn nek.

' Chloé..' Fluister Dean zachtjes in mijn oor. Ik huiver. Ik voel me veilig. Ik begin zachtjes te huilen. Dean laat me los, en wrijft met een vlugge beweging mijn tranen weg.

' We zijn weer thuis voor je het weet, maar we moeten nu gaan.' Fluistert hij verder. Ik knik hevig. Dean pakt mijn hand vast, en knijpt er even kort in. Hij wil zich net omdraaien om te vertrekken als Eduard en... George?! Wat doet George hier?

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!