İnsanlar kendilerinden güzel veya zeki insanları sevmezler, onları dinlemez ya da dinleseler bile ciddiye almazlardı.
Artık uzun konuşmuyorum, bu çocuk çok zeki zaten anlamayacağız demesinler bende sesimi boş yere yormayayayım diye.
Araştırma yapmay...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
"I know that diamonds mean money for this art But that's not the shape of my heart"
Kara Aras Tan'ın Ağzından:
Annem ve babamın tutuklanmışını aynen izledim.
"Aylin Aydın ve Onur Aydın, hakkınızda şikayet var bizimle karakola gelmeniz gerekli" diyen polisi ve yanıma doğru gelen Alp Tan'ı.
Acı çekmemizden zevk mi alıyordu? Yoksa bu mutluluk kazandığı için miydi?
"Eşyalarını toplamana yardımcı olabilirim istersen", ister miydim? Aslında istediğimi söylemek odamdaki kitapları düşününce mantıklı geliyordu fakat çekinerek bu teklifini reddettim.
Üzerine giydiği takım elbise ile bana yardım ederse muhtemelen hiç rahat hissetmeyecektim.
"Kendim halledebilirim fakat biraz uzun sürer, isterseniz oturun"
İtiraz etmek istemeyerek beni onayladığında odama geçtim.
Yabancılar artık ailemdi ve ailemi yabancı yapansa bizzat onlardı...
Alp Tan'ın Ağzından:
Salonlarındaki L koltuğun en ucuna oturduğumda babam ve Atlas tekli koltukları doldurdu.
Annem komidinlerinin üzerine dizilmiş çerçevelerle ilgileniyordu.
Beş-altı tane çerçevenin hepsi aileleri ile ilgili fotoğraflardı, gözleri dolu üç tanesini eline alarak çantasına attığında güldüm.
Üçüde Kara'nın tekli çocukluk fotoğraflarıydı, hepsi farklı yaşlarına ait olmakla beraber aynı yerde çekilmişti. Evlerinin arka bahçesinde.
Kalan iki tane aile fotoğraflarını deviren annemi izlerken düşüncelere daldım.
On beş yıldır Kara'nın o hemşire tarafından kaçırıldığını düşünmüş kadını sürekli hapisteyken daralmıştık ama o asla konuşmamış öyle sanmamıza müsade etmişti.
Her şey o gün hastanede doğan tüm çocukları araştırmamızla ve teker teker DNA testi yaptırmamızla devam etti, artık Kara'nın başka yerlere gittiğini değilde çok yakında olduğuna ikna olmuştuk.
Tabi artık o her ne kadar memnun hissetmese bile evimize gidecektik çünkü bizim ailemizde mutlu bir sonu hak ediyordu.
